NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
33 
in-folio. Op het einde staet : Hier indet boec van Lancelote, dat heren 
Lodeicycs es van Velthem. Deze woordcn beschouw ik aïs tocpasselyk 
op den bezitter en niet op den maker. Reeds omirent liet jaer 1288 
sprak Jan Yan Iïeelu, die zeer gebrekkig het fransch verstond , van 
Lancelot aïs van een’ hekenden roman. Dczelve is getrokken uit het 
fransch van Wauter Mappe, die op het laetst dcr twaelfde eeuw 
schreef. 
lu vindere nemmet af bescreven , 
Ende aldus nerae inde al die sake , 
Daer ic af hebbe gbehoudcn sprake, 
Ende meesler Woudere Mappe, God weet, 
Maect hier een inde op dal behcel, 
Dat hine vont te desen male 
Van Lancelot meer ne ghene taie. 
Die roman liandelt van de gevallen van den ridder Lancelot, zyne 
liefdesgeschichtcn met Genevre, koning Arthur’s gemalin, van zyne 
dappere daden, van de gene van prins Gauvin, van Perchevael en 
van vele anderen. ïïet werk eindigt met de dood van den goeden 
koning Lancelot, die, volgcns sommigen, door den hertog van Belle- 
garde by verraed gedood werd, en volgens anderen gerust in eene 
van harte dat de heer Tross zyne hoop zal kunnen verwezenlykei) , te meer dewyl deze werken 
misschien eenig liclit over Maerlant zullen spreiden, en met de onderzoekingen, welke llians in 
Vlaenderen over den ouden dichter gedaen worden, de nevelen zullen verdryven waermede 
zyn levensloop nog omhuld is. Intusschen komt het my voor cerst niet aennemelyk voor dat 
Maerlant, die reeds omirent 1283 tegen die loghenaren van den Grale uitviel, drie en veertig 
jaren later (verondersteld dat hy toen nog lcefdc) diezelfde favelien op nieuw zoude bewerkt 
hebben. Is het niet meer dan onwaerschynlyk dat hy, na den banvloek over de scbildcrendc 
letterkunde te hebben uitgesproken, na zyn leedwezen te hebben betuigd van in zyne jeugd 
zich door den heerschenden smaek te hebben laten mcdeslepen, is het niet meer dan onwaer¬ 
schynlyk, vraeg ik, dat Maerlant, in de laetste jaren zyns levens, aen de bewerking van eenen 
roman de hand zoude hebben geleend? 
Professor Serrure bezit, sedertkort, een perkamenten halfblad, dat tôt beschutsel van eenen 
boek gediend heeft, waerop over de drie honderd verzen van een langer gedicht staen. 1k meen 
dat het een fragment van den Grael is. 
