56 
VERHANDELING OYER DE 
Die ic wel soude connen nomen ; 
Waendic dal mi soude vromen, 
Bedi alsic hebben horen saghen 
Ende dauonturen ondervragen. 
Daer was mijn here Gawein, 
Ende sijn geselle mijn here Ywein , 
Perlscuale ende Lanceloet, 
Her Keye ende Sagremoet, 
Ende menich ander hoge man 
Die ic genomen niet en can. 
■* 
Iletzelve werd, op bevel van eenen grooten, op vroegere stukken 
verbeterd. 
Here, hier hebdi van Ferragute , 
Van begbinne len inde al ule, 
Ghecorrigeert yan miere hant, 
Over al soe waer ict vant, 
In rijm, in vers, in word mescreuen. 
Ilet ware te wenschen dat de maetschappy van Leyden, die zoo 
vele verdienstelyke mannen onder hare leden telt, eens het besluit 
nam aile deze belangryke gedichten uit te geven 
Een groot getal romans, tôt de drie vorige cirkels niet behoorende, 
werden nog in onze tael geschreven of daerin vertaeld. Ook van 
deze is tôt nog toe het grootste getal ons onbekend gebleven, ja 
slechts weinige schynen uit den storm der tyden gered. 
Maerlant vervaerdigde twee romans, waervan hy de onderwerpen 
in de grieksche geschiedenis ging zoeken. De eerste is Alexander , 
dien hy, op verzoeke van zekere jonkvrouwe, uit het latyn van Phi¬ 
lips Wouters de Castellione, eenen Rysselaer, vertaelde, nogthans niet 
zonder er iets van het zyne by te voegen 2 . Later heleed hy schuld 
! Sedert dat het bovenstaende geschreven is, heeft de heer L.-G. Visser, professor aen de 
hoogeschool le Utrecht, Ferguut ende Galiene uit gegeven. Men zegt het een allerfraeist ge- 
dicht te wezen, dat wy wellicht aen de pen van Dirk Van Assenede, den bevalligen schryver 
van Floris ende Blancefloer, verschuldigd zyn. 
2 Zie Hoffmann, Iloræ belgicœ, pars I, pag. 27 et suiy. 
