NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
E59 
Hct geheele stuk laet zich met welgevallen lezen; het vierde boek 
echter is een flaeuw verhael van Hector’s dood. Ilet karakter van 
Ncliilles is juist geschetst : 
Hoverdich, fier ende fel 
Was lier Achilles. 
Dat de schryver niet blootelyk rymde, zal ik maer met één vers 
bewyzen : 
Haer helrae gebrunert, wit baer ijser, sebarp haer swert. 
Wonder klinkt van tyd tôt tyd een requiem of vader ons daertus- 
schen : 
So lange dat men hadde geseit 
Enen palernoster; 
van Achilles door Troylns gewond, zegt hy : 
En ware bi niet le hant op gesprongen 
Men mochte hem wel hebben gesongen 
Een requiem eternam ; 
elders : 
Alsber Achilles hecft verstaen 
Van her Hectors daden die niemare 
Hi quam als of hi gheiaghet. ware 
Van aider duvelen uter hellen. 
Uit de bewerking blykt het dat de schryver Homerus niet gebruikt 
heeft. 
In de riddereeuwen vonden de Gevallen van Parthenopeus en 
Meliore overal een’ byzonderen byval. Die roman, van een’ onbe- 
kenden franschen dichter, werd al vroeg in de meeste europesche 
talen overgezet. Bilderdyk denkt dat de nederlandsche van de der- 
tiende eeuw dagteekent. De hoogduitsche was reeds in het midden 
dier eeuw bekend, en de onze zal zeker niet minder oud wezen. Er 
