NEDERLANDSCIÏE DICHTKUNST IN BELG1E. 
63 
Seghelyn is de zoon van Prides van Jérusalem en vanBlancefloere. 
Onmiddelyk na zyne geboorte wordt hy te vondeling gelegd, door 
eenen visscher gevonden en opgevoed. Reeds op zyn vyftiende jaer 
behaelde hy, met behulp van zyn zwaerd Rosebrant en zyn paerd 
Glorifier, veel roem en eer. Hy trouvvt eindeiyk met Florette, de zoo- 
genaemde dochter van Constantyn den Grooten, en vindt met dezes 
gemalin, Helena, het heilig kruis. Sedert wordt hy zelve keizer; 
maer uit onkunde zyn vader en moeder vermoord hebbende, doet 
hy afstand van de kroon en wordt kluizenaer. Na gedurende vyfticn 
jaren in de woestyn op eenen boom te hebben gewoond, wordt hy 
tôt paus verkoren en bekleedt den stoel van den lieiligen Petrus 
onder den naem van Benedictus den eersten. 
Men ziet uit deze schets, byna letterlyk uit Nan Wyn overge- 
schreven 1 , dat het een wonderbaer samenweefsel van fabelen moet 
zyn. Nogthans is het allernuttigst voor de kennis van tael en zeden 
der middeleeuwen, voornamelyk ook ten aenzien der ridderkleeding, 
wapenen, kampvechten, het gebruik van raedselen, en wat dies 
meer zy 2 . 
Waer is het nederlandsch gedicht dat tegen Reinaert de Vos kan 
opwegen ? De andere natienkomen fier met hunne beste voortbreng- 
selen op, wy durven vry ons episch fabeldicht er aen monsteren. 
Welk een samenweefsel van fyn gesponnen intrigen, welk een 
aental van verschillende karakters, die aile tôt op het einde getrouw 
geschetst zyn ! Is Reinaert niet het getrouwe beeld van eenen vol- 
maekten intrigant ? En Isegrim, zyn tegenstaender, die gelooft dat 
recht en rede overal zegepralen ; wat hartzeer voelt hy niet, wan- 
neer hy ziet dat welsprekende leugentael de klaerste waerheid kan 
doen zwichten ! Koning Nobel, die overlang de vleitael naer waerde 
heeft leeren schatten en thans eene geduchte les wil geven, Nobel 
voelt op eens zyne rechtmatige wraek vallen op het hooren dat 
Reintje eenen coup d'état verhinderd heeft. En Mevrouw die van 
1 Historische avondstonden, deel I, bl. 313. 
2 Ibid., bl. 314. 
