74 
VERHANDELING OVER DE 
MINNEDICHTEN. 
Geen soort waerin liart en geest meer moeten overeenstemmen, 
en waerin minder navolging geduld wordt, dan in dit soort van 
gedichten. Ze zyn de nitdrukking der begrippen die eene natie over 
de liefde heeft, en verschillen daerom ook van volk tôt volk. De 
scliryver van den Minneloep kende dat onderscheid, gelyk wy hier 
voren hebben gezien. 
Onze tôt dus verre bekende minnedicliten toonen ook aile der- 
zelver oorspronglykheid aen. Ongelukkiglyk is het getal nog zeer 
gering. De byzonderste zyn brieven en gesprekken. Wy bezitten ook 
boerden, klachten aen Tenus, enz. De voornaemste verzameling komt 
voor in het Codex van Tan Hulthem. De brieven zyn getyteld Van 
minne, en meestal te lang om hier aengehaeld te kunnen worden. 
Zie hier een der kortste : 
Scone joncfrouwe wel gheraect, 
In allen doghden vol maect, 
Edel, oetmoedech van manieren , 
Hovcssche, cusscbe ende goedertieren , 
U daghel en canic niet volprisen ; 
Licht draech di vore aile wiven. 
Men mach oec wel ane u scouwen 
Grote goederlierenlieit in trouwen , 
Goet ghelaet ende hovesscheide , 
Scone sprake ende welenshede , 
Sempel in aider dogbet beseten ; 
Ane u en heefl God niet vergheten. 
Ic groet u lief in bens niet werdech. 
Tuwen dienste en verdech 
Willic wesen emmermere. 
God gheve u gbeluc ende ere. 
Met trouwen ende met ghestaden sinne, 
Boven aile die ic kinne 
Sendic u saluut joncfrouwe; 
le minne u met goeder trouwen. 
