NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
75 
Mijn hert is alloes daer ghi sïjt. 
Met swaren ghepeinse leidic den tijt. 
Ic anne u goets vor aile die leven; 
Ende nemmermeer moet mi God gheven 
Ander herle noch anderen sijn. 
Eest mijn verbes, eest mijn ghewijn, 
le 'vville bliven u eijghen vri. 
Aij docr ghenaden lief troest mi ; 
Want glii blijft mecbtech mijnre sinne, 
Ende van miere herte coninghinne : 
Aij lief ic bevele u Gode. 
Peinst om mi ; ic ben in node. 
De andere brieven zyn in dezelfde maet; éénen slechts heb ik 
in gekruiste verzen gevonden. 
De gesprekken zyn in coupletten yan yier of van twaelf yerzen. 
Een, getyteld Van der feesten 1 , is byzonder bevallig, recbt in den 
ridderlyken sraaek. Ilet is een gesprek tusschen eenen ridder en eene 
jonkvrouw, oyer yerschillige punten der liefde. De jonkvrouw yraegt 
den ridder : yvie standvastiger mint, de man of de yrouw? De ridder 
antwoordt : 
Joncfrouwe dat sal ic doen glierne, 
Soe ic best mach ende can , 
Dies en stect mi niet t’onberne, 
Aider serst soe inint die man. 
Maer die jonefrouwen sijn oppenbaer, 
Vele ghestadegher ane die minne, 
Dan die mannen dat hebben si swaer, 
Dicke becoclit als ic kinne. 
Ene aensprake ende ene wederlale van minne is volkomen in 
denzelfden trant. 
In de Bourgondische bibliotheek bevindt zich een handschrift van 
de dertiende eerrw, oyer de liefde Gods in proza liandelende, waer- 
achter yyf en veertig liederen en een gedicht van 1720 yerzen. In 
een tweede handschrift, de kopy van het vorige, volgen bovendien 
1 Blommaert, Theophilus, enz., bl. 69-93. 
