76 
VERHANDELING OYER DE 
nog twee gedichten, het eerste van 169 zesregelige, het ander van 29 
ongelyke strofen. Het zyn minnezangen van den hevigsten liefdegloed 
blakende : als men echter liet geheel beschouwt, is men geneigd de- 
dezelve voor louter mystieke uitboezemmgen aen te zien. De liederen 
zyn van eene vrouw, blykens het volgende vers uit het eerste lied . 
Aij wat sal ic doen ellendech wijf? 
Vermoedelyk was de schryfster eene geestelyke dochter, deels om 
dezen mystieken vorm, deels om de latynsclie regels welke zy hier 
en daer gebruikt. Hare liederen toonen eene ware dichteres aen, 
ofschoon zy wat al te overvloedig met het spelen van woorden en 
klanken is. Uit het acht en dertigste lied kan men haren trant eenig- 
zins leeren kennen : 
Aise ons de linlen wert gheboren, 
Soe es men scoenre tijl in waen 
Dat bloijen sal gars ende coren , 
Daer de meneghe op rnach vervaen ; 
Selc hevet op toeverlaet ghedaen 
Dies hem bleef int herte toren; 
Maer die minnen met minnen wilt bestaen, 
lu comt te sinen best te voren. 
Oec bloijen in den somer bloemen 
Yele, daer cleine aen es belanc : 
Wi willen ons ter minnen noemen 
Die nie gherechle minne en dwanc. 
Selc maket Tan minnen nuwen sanc , 
Ende wilt hem gelucs Tan hare beroemen : 
Die minne doet goet, hi weets haer danc : 
Van hare hebbic el cleine dan doemen. 
Aij na dien dat die minne ghehinget, 
Dat ic clage doemen ende herte noot, 
Sone hebbic voer baer gheen ghedinghe : 
Mijn recht es cleine, haer recht es groot. 
Men zeget : de zwane aise hi de dool 
Ghesmaken sal, dat hi dan singhet; 
Want soe ye minne Tan mi ghebood , 
Dat willic dat si al Tolbringhe. 
