80 
VERHANDELING OYER DE 
Ende ic mijn studeren 
Moeste lalen varen , 
Ende met u verleren 
Mijn goet, al mine jaren, 
Ghelt, pande ende boecken. 
Der kerken ende der scolen 
Ende woudic nemmermeer roeken. 
U minne doet mi so dolen. 
Ende ic met u singhen 
Mochte, nacht ende dach, 
In vroude met u minglien, 
Dat ware mi een goet ghelach ; 
Ende ons niet en ghebrake 
Spise, gbelt no drane; 
In gbeerde gheen ander sake 
Al mijn leven lanc. 
Doen quicte melten ogben 
Dat soele, soete nonnekijn. 
Ende sprac, bi Gode den hoghen : 
le wille den wiele mijn, 
Ende mijn nonne ghewant, 
Ende cloesler alte male, 
In gloede ware verbrant, 
Ende ic Aviste wale 
Dat ghi mijn minne droecht, 
Ghelijc dat ic u an, 
Soe ware ic vernoecht 
Met u lieve man : 
le liete dat covent 
Te male ende die abdesse, 
Ende gave al mijn consent 
Te leren mve lesse. 
Het es ene grote pine 
Dit lesen ende dit singhen , 
Ende dus besloten te sine 
Yore vrie wandelinghen. 
De gesprekken tusschen de overige persoonen druissclien nog ster- 
ker tegen de hedendaegsche begrippen aen, en onder dien eenyou- 
digen liefdetoon, heeft de dichter yvellicht den grootsten hekel willen 
