90 
VERHANDELING OVER DE 
den tegenwoordigen tyd, zeg ik, maekt het vermoeden allerwaer- 
schynlykst dat verscheide toen reeds oud waren ; te meer, dewyl het 
duidelyk in een der oudste liedjesboekskes gezegd wordt. Het is gety- 
teld : Een schoon liedekens boeck in den welcken ghij in vinden suit 
veelderhande liedekens. Oude en nyeuive om droefheijt ende mélan¬ 
colie le verdrijuen. Antwerpen, 1544. De volgende sage draegt dui¬ 
delyk aile teekens van hoogen ouderdom : 
De Jager uit Grieken 1 . 
1 . 
Daer ging een jager uit jagen 
Zoo ver al in ’t vvoud , 
Hy vond daer niet le jagen 
Ais een gebonden man oud. 
2 . 
Jager, zcid hy,jager, 
In ’t bosch daer wandelt een wyf, 
Komt zy jou in ’t gemoete, 
’T zal koslen jouw jonglier lyf. — 
3. 
Zou ik voor een wyf vrcezen ? 
Ik vrees nog voor geen man. — 
Eer hy dat woord ten halven had, 
Doe kwam er dat booze wyf an. 
4. 
Zy nam hem by de armen 
En ’t paerdjen al by den toom , 
En klom er mec den berg op, 
Die zevenlig mylen was hoog. 
5. 
De bergen waren hooge 
En de dalen die lagen zoo diep, 
Daer lagen er twce gezoden, 
Den derden lei aen een spit. 
1 Ik vermeen ergens gelezen te hebben, dat de noordscbe volkeren weleens aen de Russen 
den naem van Grieken gaven , welligt om de griekscbe godsdienst door deze beîeden. De Jager 
uit Grieken kon wel oorspronglyk eene deensehe sage zyn. 
