NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
93 
Minneliederen. 
Iletzelfde eenvoudig schoon aïs in de romancen en balladen, 
vindt men in de minneliederen der eerste eeuwen van onze letter- 
kunde. Het is byzonder in deze dat de riddergeest doorstraelt, en 
wegens dat eenvoudig schoon komen dezelve volkomen overeen met 
de andere minnedicliten. 
De minneliederen kunnen tôt verscheide vormen gebracht worden. 
De pastourelle, de samenspraek en het klaeglied zyn wel de by- 
zonderste. 
Over de pastourellen, zegt Roquefort : cc Het waren diegene waerin 
de dicliter eene ontmoeting, welke hy zelf met eene herderin gehad 
liad, verliaelde.Ze vertoonen veel drift, veel natuerlyks, eene samen¬ 
spraek vol eenvoudigs en geestigheid; maer in het algemeen zyn ze 
zonder verscheidenheid en gewoonlyk zeer vry. De dicliter of een 
ridder gaet ter wandeling uit, en dat wel altyd in de lente, wanneer 
de natuer zich met hare schitterendste kleuren tooit. Hy ontmoet 
eene schoone en lieve herderin, die hare schaepkens bewaekt, of, al 
hare kudde volgende, bloemtjes plukt; hy hiedt haer zyne liefde 
aen, stelt haer voor haer met zich te nemen, onder belofte van ryke 
giften. Het gebeurt wel eens dat de onbezonnene, op ’s maegdekens 
geroep, voor de herders vluchten moet ; doch meestal wordt de koop 
aengenomen, welke dan met aile omstandigheden beschreven wordt. 
En zie daer de schets van aile pastourellen 1 . » 
Een der voornaemste minnezangers van Europa was hertog Jan I 
van Brahand. Overal heroemd om zyne ridderlyke dapperheid, was 
hy niet minder bekend om zyne liefdesgevallen. Op het voorbeeld 
van andere gekroonde hoofden, zong hy de schoonen ter eer, wier 
gunsten hy verworven had 2 . Yan hem zyn negen minneliederen tôt 
1 Poés. franç., p. 223. 
2 Volgens Hoffmann von Fallersleben (Horœ Belg., parsl, pag.9), moet hertog Jan vôôr 1278, 
en dus vodr zyn twinligste jaer, zyne liedekens opgesteld hebben. In dat jaer trouwde hy met 
de schoone Margareta, Gui van Dampierre’s dochter. Hy sneuvelde in 1294, in een steekspel dat 
