NEDERLÀNDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
103 
lykdienst van César met een kruis, gewyd water en monnikken te 
doen, en over de verslagene Trojanen, gelyk wy reeds opgemerkt 
hebben, de profundis te zingen, zullen ook niet naeuw op de uit- 
rusting van eenen held hebben gezien. 
Willem van Wadington meldt ook dat de spelers hunne aenge- 
zichten vervalschten. Gescbiedde dit by middel van momaengezich- 
ten of van blanketsel ? Ook hieromtrent laten de schryvers van dien 
tyd ons in het onzekere. 
GESCHIEDENIS. 
Wy hebben vroeger gezien hoe hevig Maerlant tegen het roman- 
schryven uitviel. Hy stelde er de geschiedenis tegen over, maer ont- 
bloot van aile dichterlyk gewaed, en alleen door het rym van de 
proza onderscheiden. In 1283 begon hy zyn Spieghel historiael te 
vertalen uit het latyn van Vincentius Bellovacencis (de Bavai). Het 
is eene soort van algemeene geschiedenis, welke hy, ondanks zynen 
y ver, niet verder dan tôt op de dood van Frederik Y (1225) schynt 
te hebben afgewerkt. Maerlant was van zin geweest de kronyk tôt 
op den tyd van Rudolf I (1273) voort te zetten. Het eenig, doch 
onvolledig, handschrift behoort toe aen het nederlandsch Instituet, 
waervan de tweede klasse reeds drie boekdeelen heeft doen ver- 
schynen, onder den tytel van Spiegel historiael, of Rymkronyk 
van Jacoh van Maerlant, met aanteehingen door J. A. Clignett en 
J. Steenwinkel, I e en II e deel; te Leyden, 1784-1785, in-8°. Later 
is een derde deel verschenen, met aanleekeningen van J. Steenwin¬ 
kel, uitgegeven door de tweede klasse van het hollandsch Instituut; 
Amsterdam, 1812. Yan dit derde deel zyn de voorreden en de tus- 
schenhaeksche aenteekeningen van Bilderdyk. Het geheele werk 
