108 
VERHANDELING OYER DE 
Entle ic van niemant boude mere 
Dan van Gode, onsen Here ; 
Ten ware dat ic die strate hilde 
Te leene van den keiser milde, 
Tusscben Brussele ende Grimbergbe. 
Segt hem dit sonder verberghen; 
Dies biddic u in goeder trouwen. 
De reden, waerop hy zich steunde, was dat noch zyn vader noch 
zyn grootvader aen iemand hulde bewezen hadden. De keizer zelf 
wordt tôt scheidsman ingeroepen, die den hertog yoor raed geeft, 
indien het yvezenlyk zoo is gelyk Arnold voorgeeft, van maer in goede 
gebuerschap te leven ; doch yvilde hy oorlogen, hy zou hem ridders 
zenden, al hield hy zelf geen man meer over. 
Godevaert was inwendig yerbolgen. Hy hield zich nogthans eeni- 
gen tyd stil ; eindelyk liet hy eenige grimbergsche kooplieden gevan- 
gen nemen, voorgevende dat zy geroofd hadden. Op het vernemen 
dezer mare, zond Arnold eenen bode aen den hertog, om de losla- 
ting zyner onderdanen te eisschen, met bedreiging van anders gely- 
kelyk te handelen met knechten, heeren ende papen (cnapen?). De 
hertog spottede met die bedreigingen. Arnold liet zyne twee zonen , 
JVouter Berlhout en Geraert Draeckenbaert, 
Na sijnen ouden vaedre waert 
Die also hiet bi namen , 
in ’s hertogs land yallen. Aen beide kanten kwam aen moord en 
roof en brand geen einde, zoo dat ten laetste tusschen Grimherge en 
Brasse! ailes kael was geworden, en die twee vyandelyke pîaetsen 
over schier niets dan omnetelyke heiden het gebied voerden. Echter 
was nog nooit een veldslag geleverd, sehoon menig dapper stuk was 
bedreven. Die onderlinge yernieling duerde jaren lang, tôt de hertog 
plotselings overleed, na dat hy op zynen vyand veel land veroverd 
en bezet had. Zyn zoon, ook Godevaert geheeten, was den vader 
niet waerdig; hy verloor ailes wat deze gewonnen had; zelfs deed 
