NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
115 
van Maerlant’s werk onder het oog gehad en in zyne kronyk zou in- 
gelascht hebben. « Hy heeft anders de zes eerste partyen uit latynsche 
werken getrokken, of datgene er in geboekt wat rondom hem ge- 
beurde. Zoo was hy in den Sporenslag tegenwoordig. De twee laetste 
partyen zyn insgelyks uit bet latyn vertaeld. 
Gelyk het grootste gedeelte zyner tydgenoten, zoo gaf de schry ver 
geloof aen het wonderbarige ; hy was evenwel, in het verhalen van 
hetgeen hy gezien of gehoord had, zoo oprecht als iemand. Hy zegt 
ergens : 
Deen rijmt cort, dander lanc, 
Om met lontfane der heren danc. 
Maer ic wil dicbten na dal ghesciede , 
No om daet, no oec om miede, 
So willic niel lalen staen 
Dacr ic den rechten wech mach gaen ; 
Dien willic na reden volghen. 
Yan Yelthem’s werk is ellendig ontsierd door hastaerdwoorden ; 
zoo dat men naeuwelyks geloven kan dat de schry ver in het begin der 
veertiende eeuw schreef. Ilet volgende staeltje zal genoeg zyn : 
Docn die Francoyse hadden 'vernomen, 
Dat si len indcn waren comcn 
Yan den lande, wildense over 
In Ylaenderen ; cnde dese waren pover. . . . 
Dit was manen dages, vor werheit 
Vor onser Vrouwen nalivileit. . . . 
Docn wilden sy’t anders ordineren 
Ende t’enen payse docn riseren, 
Hen was ontboden irsl inslrumenten 
Dal si quamen te parlemenlen. 
In het jaer 1727 gaf Le Long dezen Spiegel historiael naer het 
eenig handschrift, thans nog ter bibliotheek der hoogeschool van 
Leyden berustende, uit. Op vele plaetsen, zegt men, is de tekst 
deerlyk verminkt. 
Yan Yelthem was een Brabander, en wellicht geestelyke op het 
dorp, waervan hy den naem voert. 
