NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
117 
Aen het verzoek van den schryver werd maer in het jaer 1402 vol- 
daen, misschien door hem, die zoo lang als schry ver van de eerste 
boeken bekend heeft gestaen. Wonder is het dat de verschillende 
handschriften zoo zeer uiteenlopen. 
Op onderscheidene plaetsen zyner Geslachtlyst, spreekt Bilderdyk 
van het gedicht Van den derden Eduioaert, dat hy nu onder de ro¬ 
mans dan onder de historische verhalen plaetst. Ily vermoedt dat het 
wel van den schryver der Brabantsche yeesten zyn kon 1 . Willems 
heeft hetzelve onlangs in de bourgondische bibliotheek ontdekt, en 
zal het eerlang in het Belgisch Muséum uitgeven. Het bevat van twee 
tôt drie duizend verzen, is geheel historisch (namelyk verhalende al 
vvat Eduaerd III, koning van Engeland, hier te lande verricht heeft, 
het beleg van Doornyk, enz.). De schryver schynt wel een Antwerpe- 
naer te wezen; doch het is zeer bedenkelyk of het wel Jan De Decker 
of, wil men, Nie. De Klerk zy. Het gedicht begint aldus : 
Sint dat ons Here wilde wreken 
Smenschen sonden ende gebreken 
Met watre, also beschreyen es 
In den ierslen boecke ser Moyses, 
Sone woudi yoert intgemeine, 
Niet wreken mit watre alleine; 
Maer ter wraken heeft hi geset, 
Waler, yier ende dat sweert met, 
Dair hi dagelijcs wreket mede 
Die sonden in meniger slede. 
Een weinig verder gaet de schryver voort : 
So groet opset no so hart, 
Als die derde Edewart 
1 Voce Nijd spreekt hy van » de Andwerpsche schrijver van Den dorden Edewaert, in het nog 
ongedrukte handsehrift te Brussel, van de XV e eeuw, welke veellichl Niclaes de Clerck is, die 
in zijn Cronijkvan Brabant naar dit schijnt te verwijzen , en er ook verscheiden plaatsen woor- 
delijk uit overgenomen heeft. » 
