NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
119 
AI ydel enile ongliewonnen doe, 
Ende vul van foreeste toe , 
Ende sloucher doe an sijn hant, 
Ende waerl deersle grave int lant ; 
en het siot : 
Curt hier naer, voer werhede, 
Slouch Jan haer sone als grave sijn hant 
An Vlaenderen, ende wart een prinche vaeliant, 
Ende was binnen Ghend ontfaen 
Int jaer xiiij 0 ende viere, sonder waen , 
Up den xxv stea dach , 
Die in de maent van april lach. 
Het werk is dus op liet îaetst der veertiende of geheel in het begin 
der vyftiende eeuw geschreven. 
Yoôr de omwenteling van 1830 vend men in de hibliotheek van 
Leuven een fragment, groot zeven tôt acht honderd verzen, yan eene 
fabelachtige kronyk yan Ylaenderen, Flandries getyteîd. Sedert is 
hetzelve yerloren geraekt. Professor Mone, die gelukkiglyk een af- 
schrift er yan bezit, wil insgelyks deze kronyk uitgeven. 
Tôt nu toe is yerloren een gedicht van het Belecli van de stede van 
Ypre (door de Engelschen in 1382 gelegd). Sanderus 1 zegt dat het 
ten zynen tyde in de boekzael vanjonkheer Jan Guislinus Bultel, te 
Ypre, berustende was. 
Tôt de geschiedenis des vaderîands behoort mede het Leven van 
sint Amandus, yan Gillis de Wevel 2 , die hetzelve, ten jare 1366, te 
Brugge volschreef, als blykt uit het slot. 
Nu eyst tijt dat ic een hende 
Make van deser legende , 
Die ic in vlaemsche hebbe ontbonden, 
Yan sent Amande, die Laller stonde 
1 Bibl. Belg., manusc., tom. I, pag. 286. 
2 Belgisch Muséum, deel I, bl. 860 en volg. 
