NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
123 
Es een dorper scalc versworen , 
Mach hi gevcn, racn saine lioren 
Spreken , in der heren raet. 
Al heeft een sot op thoeft gescoren 
Ene breede crune, tolen oeren, 
Hines te vroeder niet een saet : 
Hi es vroet die wel verstaet. 
Of 
Hi es onvroet, die melten boge 
Tslrael scbietet -van goeden vloghe, 
Daer bi hem seluen met geraect. 
Wat helpt, dat ic waerheit loge, 
Ende ic selue na voordeel poge , — 
Mijn reckc gecleedt, ende Ih’s naect ? 
Sich , hoe Ih’s clam in thoge, 
Hangende an dat cruce droge , 
Die onsen pays heeft gemaect. 
Aleest dat ic met herten doge , 
Welde vcrblent menege oge; 
Lellel yemcn es die smaect 
Dlicht, daer mijn oge op waect. 
In hetzelfde werk gaf Willems nog een ander hekeldicht, Der fre- 
nesie, van eenen onbekenden, uit. Ook uit het Codex van Yan Hul- 
them heeft hy eenen bundel gedichten verzameld, onder den tytel 
van Samenspraken, gedichten en spreuken, waeronder 
verscheide gispingen zicli bevinden, onder andere Van der 
Taverne, van Jan Dingelsche, dat veel liclit spreidt over de zeden 
van den tyd. 
Eigelyke leerdichten en zededichten. 
Onder den tytel van Heimelijcheit der heimelijcheden gaf Maerlant 
eene vertaling der lessen van Aristoteles aen Alexander, nopens de 
wyze van wel te regeren en zich gezond te houden. Hy schreef dat 
werk voor eenen zyner neven : 
