126 
VERHANDELING OVER DE 
lige lant van oversee, door de Christenen van het westen, en ver- 
haelt welke nog de lotgevallen van dat land zullen wezen. Eindelyk 
beschryft hy de aenkomst van Antéchrist, de vyftien teekenen van 
het laetst oordeel en het laetst oordeel zelve l . r> 
Om dat hy op eigene wieken durft zweven, verheft zich de dichter 
ook meer dan zyne tydgenoten. Zyne beweging is vryer; hy is kort 
en zaekryk, en zyne tael krachtig en zuiver. De reden waerom hy 
schryft, toont dat hy een deugdzaem man moet zyn geweest : 
Om dat ic niet en wille leijden 
In onnutter ledicheijden 
Den lijt die mi gheeft onze Heere , 
Die gbelooft zy emrnermeere , 
Soe heb ic dit werck begonnen. 
Onse Heere moet mi des ionnen. 
Dat ict alsoe volbringhe, 
Datler in sonderlinghe 
Liggbe zijn eere ende zijn loft, 
Ende dat sy aile daer off 
Te betre moeten wesen, 
Die dit horen zelen ende lesen ; 
Want om ghemeen orbare zoe 
Leijdic dit werck ierst toe; 
Ende dat ic gheerne saghe, dat 
Yet van mi bleve, des te bat 
Dleecke vole hadde na mine doot. 
Over twee honderd jaer bestond er een handschrift van in de boek- 
zael van jonkheer Bultel, te Ypre 2 . Wie over de bekende hand- 
schriften meer weten wil, leze den Konst- en letterhode van 1822 3 . 
Bilderdyk heeft er eenige fragmenten van hekend gemaekt 4 . 
De Leekenspiegel was afgewerkt in het jaer 1330. Yyftien jaren 
later gaf de schryver zynen Bietsche doctrinael uit. Eene vertaling 
1 Horœ Belgicœ, pars I, pag. 98 et seq. 
2 Sanderus, Bibl. Belg., manusc., tom. I, pag. 28Î5. 
3 Deell, bl. 90-91. 
4 Taal- en dichtk. verscheidenh., deel I, bl. 138 en volg. 
