128 
VERHANDELING OVER DE 
onder datgeen van de Leydsche maetschappy, op perkament, van 
het jaer 1345, zelve is. In 1489 werd de Dietsche doctrinael te Délit 
gedrukt. 
Maerlant spreekt van eene overzetting van het werk, dat aen Cato 
den tuchtmeester wordt toegeschreven : 
Catho screef eenen boec van seden , 
Rien vint men in vele steden 
In dietsce ghemaect. . . . 
In het Comhurgsch Codex staet een leerdicht, dat aenvangt met 
de woorden 
Dit seide Catoen ende sprac aldus : 
O Deus est animus. 
Nu merckt sone wat ic gebiede ». 
Op het laetst der vyftiende eeuw werd te Antwerpen, by Henrick 
Eckert van Ilomberch, J)en dietschen Cathoen uten latine, gedrukt 1 2 , 
waervan de tael de blyken der dertiende eeuw draegt. In hoe verre 
deze met het door Maerlant gemelde overeenkomt, kan ik niet be- 
slissen. Althans toont het geene overeenkomst met den aenhef in het 
Comhurcjsch Codex. Het begint immers : 
Die ghene, die, in haren sinnen, 
Draghen waerlike minne, 
Si maken daer of rijm of liet. 
Die minne so en draghe ic niet. 
Gedichten van godsdienstigen aert. 
Aen dat soort van poezy waren wy altyd zeer ryk. Ilet zyn echter 
meestal stukken van kleineren omvang, welke hier en daer tusschen 
1 Zie Odina und Teutona, ein Neues literarisches Magazin der Teutschen und Nordischen 
Vorzeit, von F. D. Gràter. Breslau, 1812 . bl. 267. 
2 Van Wvn, Histor. avondst., deel I, bl. 265. 
