NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
129 
geschreven zyn. Een der oudst bekende is eene vertaling yan den 
Miserere naer het werk van den franschen dichter, le reclus de Mo- 
liens, die in de eerste helft der twaelfde eeuw leefde. De yertaler is 
Gielis van Molhem, doch alleen van de vyf en negentig eerste cou- 
pletten ; zynde de vyf en twintig overige van zekeren Hendrik 1 . Dat 
de Miser ere niet lang onvertaeld is gebleven, zou men kunnen op- 
maken uit de wyze hoe Molhem van den franschen dichter spreekt. 
Men zou haest zeggen dat hy den goeden man gekend heeft 
Deus, edel God van den paradise , 
Gheeft gracie van Molhem Gielise, 
Dat hi ulen walsche vertiere 
In dietschen worden, die staen in prise 
Ende salich sijn oec ; want hise 
Yant in dboec, dat de clusenere 
Van Molinens maeele : hets sijn gere. 
Ute hem dichtic te bat, want, here, 
Bi namen wi voegen, in ene wise, 
Molhem Molinens, hiers geene were 
Niet dat den goeden man gedere, 
Dat selc dwaes steet in sine assise. 
A an De dietsche Lucidarius hoe die clerc den meester vraecht 
ende die meester antwort, hestaet een papieren handschrift, van 
omtrent het jaer 1400, in de bihliotheek van Yan Ilulthem. Het 
gedicht, geheel van godsdienstigen, mystieken en moralen inhoud, 
heslaet 238bladzyden, elk van 50 tôt 56 rymregels. Hetzelve begint : 
Helpt Maria, edel coninghinne, 
Ende verclaert mine sinne; 
Jhesu Ghristo ics oec vermane , 
Vrouwe, uwen heilighen sone , 
Die verloste den sondare 
Met sijnre passien sware, 
Doen hi ane den cruce staerf, 
Ende minschelike daer aen bedaerf : 
1 Willems, in het Belgisch Muséum, deel I, bl. 3-43 en volg. 
Tom. XIY. 
17 
