VERHANDELING OVER DE 
Dat Saul hem hevet gedaen, 
Die met sulker dinc ommegaen , 
Wiltu mi doen ontliven mede? 
Maer die coninc suoer haer vrede, 
Ende seide : Verwec mi Samuel. 
Twif dede als daer toe bevel, 
Ende doe si zach den heiligen man , 
Quam huer een vaer so groet an, 
Si riep : Hoe heveslu dit gedaen? 
Du bist Saul, ic hebt verstaeu. 
Saul sprac : Sijt onversaget; 
Maer segt mi, wat ghi saget. 
Si sprac : Enen sconen ouden man 
Eens papen mantel hevet hi an. 
Doe verhoerde Saul wel 
An huer, dat was Samuel; 
Ende weech ; maer Samuel heuet geseil : 
Hoe daetslu mi desen arbeit, 
Daltu mi verweekes vander doet? 
Saul sprac : Het dede mi noet ; 
Ik ben bedroevet nu ten tiden ; 
Die Philisteen willen op mi striden , 
Ende God en antwordet mi niet. 
Samuel sprac : Hoene vragestu iet 
An mi, want God van di sciet ? 
God sal di doen , dat hi behiet ; 
Hi sal di des riken maken quite, 
Ende geven dat davite. 
Morgen du ende dine kinder 
Zullen doet sijn, als wy sijn ginder. 
Hieraf twivell der menigen meest ; 
Zulk zeit, dat was die quade geest, 
Diere sprac, ende zulc loechent das ; 
Ende zulc zeit, dat sine siele was ; 
Zulc sijn lichaem ; dus en es geen man 
Die te vollen gegronden can. 
Op het aenraden zyner vrienden, vertaelde hy, uit het latyn van 
Bonaventure, Het leven van sinte Francisons : 
Also als broeder Bonaventure 
Int latijn heeft ghedicht 1er cure. 
