136 
VERHANDELING OVER DE 
blaeuwboeksken en by Gôthe ; ginds verschynt hy by Byron onder 
het kleed van Manfred. In het Vryschot giet de jager Robbert, op 
het uer van middernacht, tooverkogels. De oudbeid der sage wint 
het nog op derzelver gedaenteverwisseling. De eerste tak klimt tôt de 
negende eeuw op, en de held komt er in voor als een geestelyke, onder 
den naem yan Theophilus. Het is deze, waervan de nederlandsche 
bewerking door Blommaert is uitgegeven 1 . Ilet gedicht, lang 1854 
yerzen, is door een’ onbekenden schryver uit het latyn vertaeld, 
gelyk hy zelve betuigt : 
Dese miracle willic bescriven , 
Om dal sal behouden bliven, 
Van den latine in dietschen bediede, 
wellicht naer het latynsch gedicht uit de elfde eeuw, van Marbo- 
dus, bisschop yan Redou, die zelf naer de proza van Paulus Diaconus 
schreef. Het handschrift, zegt de uitgever, is yan de yyftiende en de 
tekst yan de veertiende eeuw. Tôt proeve het volgende : 
Teophilus die viel mettien 
Ter eerden over sine knien , 
Ende custe des vians voet, 
Ende sochte sinen oetmoel, 
Ende seide : « le halme mi Gods 
Ende siere moeder ende haers ghebods, 
Ende ic wille mede sijn 
Euwelijc u vri eyghijn , 
Ende sider dat u es lief , 
Nemt hier zeghel ende brief. » 
Doen custe bine als men es ghewone 
Te manscape als ’t es te doene. 
Hi nam orlof ende hi was Troe, 
Dat hi sciet van hem alsoe , 
Ende ginc weder t’huus waerl 
Metten jode al onvervaert. 
1 Theophilus, gedicht der XIV e eeuw, gevolgd door drie cmdere gedichten van hetzelfde tydvak, 
uitgegeven door P h 5 B. Gent, 1836. 
