NEDERLANDSCI1E DICHTKUNST IN BELGIE. 
139 
handelende over menschen, viervoetige dieren , zee wonderen, vis- 
sclnen, slangen, wormen, hoomen, kruiden, fonteinen, dier'e stee- 
nen,en de zeven metalen. Ten onrechte noemen sommige schryvers 
dat werk ook nog Bestiaris. Deze tytel komt alleen aen de zeven 
eerste boeken toe, even gelyk het tiende Ber cruden boec is, en het 
twaelfde Lapidaris geheeten wordt. 
Yolgens zyn zeggen, zou Maerlant de stof voor zyn werk uit Alber- 
tus Magnus geput hebben : 
Die materie vergaderde recht 
Yan Coelne broeder Alebrechl, 
en verder : 
Mer daer ic dit ute hebbe bescreven , 
Heb ic -van broeder Alebrecht 
Van Colne. 
doch Hoffmann von Fallersleben 1 beeft aengetoond dat Maerlant 
niet het werk van Albrecht, maer hetgene van deszelfs leerling, 
Thomas Cantipratensis 2 , gebruikt heeft ; een werk dat, toen ter 
tyd, algemeen voor dat van den grooten meester doorging. 
De Naturen hloeme is tevens eene zoogenaemde natuerlyke histo¬ 
rié, een gezondheidsleer en een medecynboek. Gelyk het toen alge¬ 
meen was, geeft Maerlant een onbepaeld geloof aen aile verborgene 
deugden van hoornen, uitwerpselen, hair, enz., der dieren, van stee- 
nen welke in de maeg gevonden worden, en dergelyke meer. Dit 
belet niet dat het den volke een allernuttigst werk is geweest, en mis- 
schien het meest heeft bygedragen ter algemeenmaking der zucht, om 
ailes, wat tôt de drie ryken der natuer behoort, te leerenkennen. Daer- 
van getuigen nog de vele handschriften welke ons zyn overgebleven. 
Thans zyn er reeds zes volledige bekend; namelyk t wee in Duitschland, 
in de stadsbibliotheek te Ilamburg, en in de koninglyke van Berlyn ; 
een derde by het Nederlandsch Instiluet; het vierde, afkomstig van 
1 Horce Belgicœ, pars I, pag. 86. 
2 De rerurn natura, tusschen 1230 en 1246 gesclireven. 
