NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
141 
tiende eeuwen hier te lande. Het bewyst dat de physica, hy ons al- 
thans, toen yeel beter gekend was dan men het algemeen wil doen 
voorkomen. ’S schryyers denkbeelden over den bliksem zyn zeer klaer 
(ys. 377-390, 495, 509); de electriciteit komt uit de aerde voort 
(ys. 459); daer bestaen wel inderdaed tegenyoeters , en men kan de 
yyereld omgaen (ys. 1303-1389). 
Het geloof aen duiyelen en andere kwade geesten, die door de 
lucht vliegen, moet toen wel sterk by het voîk ingeprint zyn geweest, 
dat zulk een schryyer er niet eens aen twyfelt. Na te hebben uit- 
gelegd hoe men somtyds licht uit de lucht ziet yallen, en de bygeloo- 
yigheid, daeromtrent in zwang, te hebben tegengesproken, zegt hy : 
Duuele sijn oec in de locht 
Die den mensche doen menege vrocht ; 
Si cunnen oec dus maken vier, 
Dat ons vlammen dunken hier, 
Dat si scieten onderlinghe. 
Wilen seide mer af vele dinge. 
Nachl riddren hieten si. 
Het sijn duuele seggic di, 
Ilagetissen ende varende vrouwen , 
Goede kindre oec en trouwen, 
Ruboule, alve, neckeren, maren, 
Die hem smorgens oppenbaren , 
Ende comen halen vier; 
Maren heelen wi dat hier 
Mume, dit sijn duuele aile, 
Die ons gerne brachten te valle ; 
en yerder : 
Nu sijn tusschen ons ende de mane, 
In die locht, dat ic wane , 
Duuele, die weten al nature, 
Ende si connen al scrifture. 
De neiging yan den mensch en deszelfs yatbaerheid yoor het een 
of ander yak schryft hy toe aen den invloed der planeten. De yoor- 
besehikking behoorde mede tôt zyne geloofsartikels : 
