NEDERLANDSCIIE DICHTKUNST IN BELGIE. 
147 
<\)\I\IVVVVV'V\IVI\\A/VV\IV/V\/VI\/V1\/\I\(VI\/V\IVV/V\^/V(V\'\IV\/VVIV\/V\\/\\\I\/V\(VV'V\/V'VVVWIV\/V\/VVIVVVVIV\/VVW(V\!V\M\IVXA\MVWV\ 
TAYEEDE TYDYAK, 
SEDERT HET HUIS Y AN BOURGONJE, TOT AEN HET INNEMEN YAN ANTWERPEN 
DOOR PARMA. 
De grootste zaken hebben doorgaens een gering begin. Wie zou 
gezegd hebben dat tYvee sprekers, die hunne eigene of eens anders 
stukken opsneden of opzongen, den grondsteen legden van genoot- 
schappen, die eens zich over geheel het land zouden verspreiden, en 
de grootste hinderpalen voor eenen Alva zouden wezen. Zoo gering 
zyn de eerste sporen, welke wy van de kamers van rhetorica kunnen 
ontdekken. Reeds in het jaer 1302 zou te Diest een dichtgezelschap 
bestaen hebben, en de Katharinisten van Aelst brengen den oor- 
sprong hunner kamer tôt op het jaer 1107, volgens het jaerschrift 
aMor YInCIt. Betere bewyzen zouden er toe noodig zyn om genoot- 
schappen in de twaelfde eeuw te stellen. De zaek ware echter niet 
volkomen onmogelyk, als men aenneemt dat er wellicht pelgrims 
uit het oosten binnen Aelst zyn aengekomen, en er voortdurend de 
mysterien hebben vertoond. Toen de dichtkunst zich meer in de ste- 
den begon op te houden, zullen hare beoefenaers wel zeker elkanders 
gezelschap gezocht hebben ; doch men vindt geene blyken van gere- 
gelde vereenigingen. Het zyn dus alleen tooneelgezelscbappen, waer- 
van men eenig naricht bezit; en nog klimmen de echte bewysstukken 
niet liooger dan tôt het laetst der veertiende eeuw, ofschoon er niet 
aen te twyfelen valt dat men, ook by ons, veel vroeger tooneelver- 
tooningen gaf, gelyk trouwens reeds aengetoond is. De tioeespt'aken, 
in de riddertyden zoo algemeen gezocht, werden ongetwyfeld dra- 
matisch voorgedragen. 
