NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE 
149 
minste, aengemoedigd werd. De bastaerdwoorden, waervan Maer- 
lant zelve had moeten gebruik maken, aenschouwden zy niet yoor 
eene vlek ; integendeel, het werd weldra eene sierlykheid er zoo yeel 
mogelyk te gebruiken. Zy dachten niet dat dit ooit eenig nadeel aen 
hun volksbestaen zou kunnen toebrengen. Zy hadden immers de 
Engelschen tôt voorbeeld, die ook het noordsch met het fransch ver- 
mengd hadden, en daerom niet min geyoel yan nationale waerde 
bleyen bezitten. Dit ailes was genoeg om de Belgen niet eens te laten 
merken dat zy naer eenen afgrond liepen. Gelukkiglyk dat de yaert 
gestuit is geweest. 
De kamers yan rhetorica kwamen, als door betoovering, langs aile 
kanten op. De plaetselyke besturen wedyverden met elkander om 
dezelve aile yoordeelen toe te staen. Zelfs in Braband, waer de bour- 
gondische inyloed nog niet onmiddelyk was, yertoonden zich de ka¬ 
mers met eyen yeel luister als in Ylaenderen, en Jan IY liet zich lid 
maken der brusselsche kamer het Boeh. De bourgondische yorsten 
lieten zich insgelyks in de yoornaemste kamers aennemen, en later 
yindt men de eerste lieden yan het land met den tytel van dehen of 
hoofdman yersierd. 
Daer bestonden twee soorten yan kamers van rhetorica, vrye en 
onvrye. De yrye waren door de hoofdkamers en door het plaetselyk 
bestuer erkend, en genooten, uit dien laetsten hoofde, geldelyken 
onderstand en andere voorrecliten, waervan de onvrye yerstoken 
bleyen. Het recht yan yrye werd nog al gemakkelyk gegeven; maer 
later smolten de regeringen weleens twee of meer kamers in één, 
met bedreiging den onderstand aen de weigerende te ontzeggen. Zulk 
een voorbeeld is my voorgekomen in de jaerboeken der Kortryksche 
kamer yan het H. Kruis, op het jaer 1561. 
De leden eener kamer waren verdeeld in hoofden en hamerbroe- 
ders. De hoofden heetten prinse, heiser, dehen, hoofdman, facteur. 
Er was een fishael om het order te onderhouden, en ailes na te 
gaen; een vaendeldrager, die, by slaenden trom, aen het hoofd der 
leden vooruitging, wanneer men zich naer eene samenkomst begaf. 
