170 
YERHANDELING OYER DE 
sinne, Van dwerck der Apostelen. Dezelve werden vertoond den 9 
april 1563 en den 9 april 1564 1 . 
Om een denkbeeld yan een lristorisch zinnespel (indien ik het zoo 
noemen mag) te geyen, zal ik trachten hier eene zoo kort mogelyke 
beschryying yan het eerste stuk yan Eneas en Dido te maken : 
I e bedryf. 
Venus klaegt aen Jupiter dat haer zoon zoo op zee zwerven moet, 
eer hy in het beloofde Italie mag landen. De oppergod beurt haer 
op met te zeggen dat het goed, zonder arbeid verkregen, weinig 
geschat wordt, en hy yoorspelt de grootheid yan het romeinsche ryk. 
Twee zinnebeeldige personaedjes, Jonstich lierte en Faeme van eere, 
praten zoo wat met elkander, en de eerste zegt dat Eneas in Carthago 
moet komen. 
2 e bedryf. 
Eneas en Achates beyinden zich op eene yreemde kust. Venus, 
in eene maegd yerkleed , zegt hun dat zy in het gebied yan Dido zyn. 
By haer yerdwynen herkent Eneas zyne moeder. 
Een metselaer en een graver, die aen de vestingwerken yan Car¬ 
thago bezig zyn, spreken met malkander over het zwaer yyerken, en 
bewyzen dat men immer zyn geld verteert. De metselaer vergelykt 
een daghuerwerker aen een karrepaerd, dat des te magerder wordt 
hoe meer het werkt. De graver yerlaet zyn werk om zich in de naest- 
gelegene kroeg eene pint te doen tappen. 
Eenige Trojanen zyn ook te Carthago aengekomen, en bieden zich 
in Dido’s genade aen. De koningin ontvangt hen heuschelyk en wil 
zells Eneas laten zoeken ; maer deze vertoont zich op eens yoor haer, 
waerover zy niet weinig verheugd is. Jonstich en Faeme zyn yerhlyd 
1 In de Bibliotheca Hulthemiana, tom. IV, komt, op n° 26505 , het volgende stuk, misschien 
van denzelfden schryver, voor : Een dialogus van twee personnagien, deen geheeten den Vertroos- 
ten in Leyden. dander den Dankbaren geest (per Haeclit). Gheprint, anno 1578, in-i“. 
