NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
175 
Voor en gedurende bet bloedig bewind yan Alva, schreef Karel van 
Mander voor sommige vlaemsclie rhetoryken, een zevental treur- 
spelen, te yyeten : Noe, Bina, David, Salomon, TLiram, de Konin- 
gin van Saha en Nabucodonosor, waervan de meeste ongedrukt zyn 
gebleyen. 
1 Hy werd te Meulebeke , een groot vlek by Kortryk, in mei 1548 , uit gegoede ouders ge- 
boren. Hy ontving eene verzorgde opvoeding, en betoonde alvroeg veel aenleg voor dicht- en 
schilderkunst. Ten einde zieh in deze laetste te volmaken, ondernam by eene kunstreis naer 
Italie. In zyn vaderland terug, zettede by zich neder te Haerlem, alwaer hy een en twintig 
jaren vertoefcle, waerna hy zich, in 1604, naer Amsterdam ging vestigen, maer reeds twee 
jaren later, op den 11 september 1606, ontsliep, een talryk huisgezin nalatende. Zyne proza- 
werken, over de geschiedenis der verscbillende scbilderscholen, zyn algemeen bekend. Ook vele 
dichtwerken heeft hy nagelaten. Behalve zyne geestelyke gezangen (waerover nader), schreef 
hy : eenen lierzang op de schilderkunst, Den grondt der edel vry schilderconst , Haerlem, 
1604; Bucolica en Georgica , dat is Ossenstal en Landtiverk, van P . Virgilii Maronis , Haer¬ 
lem, 1597 ; De eerste 12 boecken van de Iliadas , beschreven in ’t griecks door Homerum, vader 
en prince aider poeten, ende nu uyt francoyschen in nederduytschen dicht vertaeld, Haerlem, 
1611. Zyne werken werden verscheiden malen herdrukt. Als poezy hebben dezelve weinig om 
het lyf, doch verdienen ze welzeker lof van den kant der woordvoeging en het vermyden van 
bastaerdwoorden. Men oordeele door de volgende plaets uit het tweede boek van de Ilias. 
Nestor spreekt : 
En isser yewers een ongevallig gast, 
Die op welvaerd, geluck noch eer en past, 
En ons blijvig voornemen wil bederven, 
Die raed ick, datmen terstond zal doen sterven , 
Aengaend’ Agamemnon, al watter geschiedt, 
Dien ’t by u overleyd, wat gy hoord of ziet, 
T’zomwijlen raed nemen , t 7 somwijlen geven , 
En altijds den besten met ’t werck beleven, 
Ick ben yan zinne, dat gy ’t leger gemeen 
By volcken yerdeeld, ende yvat steld yan een, 
Elck op zijn plaetze, hun doende optrecken, 
Want komend’ aen den man aldaer ter plecken, 
Gy zult ze beter zien strijden hand yoor band, 
Dan als gy z’ ondereen mengt aen elcken kant, 
Zoo zuldy mogen zien zelf metten oogen, 
Wie hun best aldermeest te doene poogen , 
En oft aen den Goden, of aen ’t leger scbort, 
Dat dezen krijg niet haest geeyndicht en word. 
Ofschoon zyne meeste werken in het volgende tydvak gedrukt zyn, meen ik dat hy tôt het 
hier behandelde behoort, zoo wel om zynen trant als om dat hy verscheidene gedichten voor 
zyne kunstreis had vervaerdigd. 
