132 
VERHANDELING OYER DE 
LIEDEREN. 
Wonderlyk steken de liederen der vyftiende en zestiende eeuw af 
tegen de wanstaltige rymelary der rederykers. Ze koraen ons voor als 
droombeelden uit eene vorige wereld ; zoo oneindig verschilt derzelver 
losse, zwierige trant met het styve, gewrongene der rhetorykliede- 
kens. Ilet is dat de noordsclie geest er nog in bewaerd was geble- 
ven, dat het naïve voor geene kunstelary nog plaets had gemaekt. 
Tôt op den tyd der vernieling van de welvaert onzes lands door Alva, 
waren de koophandelbetrekkingen met het Noorden onafgebroken ; 
en wy hebben reeds gezien dat de Nederlanden niet schaers door 
sprekers van gene kanten des Rhyns bezocht werden. Maximiliaen 
van Oostenryk, als een echt liefhebber van knnsten en wetenschap- 
pen, zal zekerlyk duitsche dichters onder zyn gevolg hebben gehad, 
en, in de worsteling voor onafhanglykheid, bestonden de meeste 
huerbenden uit Duitschers. De onderlinge betrekkingen waren groot 
genoeg om by volkeren van éénen oorsprong, en die dezelfde over- 
leveringen behouden hadden, dezelfde gezangen te hooren. Deze 
overeenkomst geldt vooral de sage 1 . 
Historische liederen. 
Yan de tyden der hertogen van Bourgonje zyn nog geene vader- 
landsche liederen bekend. Iloezeer ook de kamers van rhetorica 
uiterlyk werden voorgestaen, het schynt dan toch dat onze voor- 
vaders er weinig op gesteld waren om hunne vreemde meesters veel 
wierook toe te zwaeien. Onder keizer Karel was men beter gestemd , 
1 Zie hetgeen ik hier voren in het eerste tydvak, over het onderling overnemen van liederen, 
by de volken van den germaenschen stam, heb gezegd, en het tweede gedeelte der /fora: Belgicœ, 
van Hoffmann von Fallersleben , alwaer men , achter verscheiden romancen en balladen, hoog- 
duitsche, zweedsche en deensche tektsten van denzelfden tyd zal vinden. 
