184 
VERIIANDELING OYER DE 
beroemdste van allô die gezangen is liet Wilhelmus vcin Nassauice } 
van Marnix van $ te -Aldegonde. Iletzelve mag een meesterstuk van 
volkslied genoemd worden. Eenvoudig van styl, klaer van voor- 
dracht, is liet de terugkaetsing van het vroom gemoed eens waren 
ridders. By de lezing er van voelt men den boezem week worden, en 
men is geneigd het hoofd te ontdekken. Wie de poezy om haer zelve 
bemint, zal daerin toestemmen. Ik zal slechts drie van de vyftien cou- 
pletten overnemen : 
Mijn schilt ende betrouwen, 
Zijt gijt, o Godt, mijn heer ! 
Op a soo wil ick bouwen , 
Yerlael my nimmermeer; 
Dat ick doch -vroom magh blijven 
U dienaer t’aller slondt, 
De tijranny verdrijven , 
Die mijn herte doorwondt. 
Niets doet my meer erbarmen 
In mijnen wederspoet, 
Dan dat men siet verarmen 
Des konings landen goet, 
Dat u de Spagnaerts krencken, 
O edel Nederlandt soet ! 
Als ick dat gae bedencken 
Mijn edel bart dan bloedt. 
Voor God wil ick belijden 
En zijne groote macbt, 
Dat ick lot geenen lijden, 
Den koningh heb veracht; 
Dan dat ick God den heere 
Der hoogster majesteyt , 
Heb moelen obedieeren 
In der gerichtigheyt. 
la prospérité des gens, in-18 (volgens Willems waerschynlyk van het jaer 1574, herdrukt in 
1581, en nog later verscbeiden malen te Amsterdam, Dort, enz.).Deze drie verzamelingen staen 
aengehaeld in Willems, Mengelingen, bl. 291 en volg. Zie nog Belgisch Muséum, deel I, 
bl. 379, over Joris Van den Wal, die eenige vaderlandsche liederen opstelde. 
