NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
185 
Romancen en Balladen. 
Het is byzonderlyk tôt het hier behandelde tydvak dat men de thans 
bekende moet thuis brengen. Ik zal er evenwel niets meer over zeg- 
gen, en verwys liever den lezer naer het vorig tydvak. Ik neem 
echter de gelegenheid hier waer, om eenen nog onbekenden zanger 
bekend te maken. Anthonius Ghiselers, waerschynlyk geboortig van 
Hasselt, leefde in het begin der zestiende eeuw, wanneer hy vermoe- 
delyk te Leuven de geneeskunde studeerde. Gednrende het losse stu- 
dentenleven schreef hy verscheidene minne- dans- en andere liedjes 1 . 
By het volgende dansliedeken staet het jaertal 1517. 
1 . 
Het voer een ridder iagen , 
Iaghen aen dat wout, 
Hy en vanter niet le iagen 
Dan twee schone maechden , 
Sy waren van dagen [niet?] out. 
2 . 
Hy seyde : God gruet u maechdeken , 
(Een meysken wi 11 gedaen) 
Dye scoenste van u heyden . 
Sali ick mit my leyden, 
Wildi mit my gaen? — 
3. 
Hy nam dat meysken bijder haut, 
Hy sleldese op zijn pert, 
Hy vuerdense alzo vare, 
By sijden dye avontstare , 
Daer hoghe berghen slaen. 
1 Het handschrift in—i° bezit professor Serrure. Ongelukkiglyk is hetzelve eenigzins door de 
muizen beschadigd. De scbryver schynt zyne ingevingen by onderscheidene schoonen gezocht 
te hebben. Op den rand van een minnelied staet s/nna Antverpiœ. 
Nader onderzoelt zal kunnen beslissen of zy wel aile van éénen schryver zyn. 
Men lieeft my verzekerd dat een byzonder persoon, te Brugge, een handschrift met liedjes, 
van Lodewyk van Gruthuyse, zou bezitten. Ik heb geene nadere inlichting over dat werk van een’ 
edelen Vlaming kunnen bekomen, en weet ook niet van welken aert deze vlaemsche Iiederen zyn. 
Toni. XIV. 24 
