188 
VERHANDELING OVER DE 
Van haer ben ick ghescheiden. 
1 . 
Ghestadighe minne draghe ick altijt, 
Dies lijdel mijn herte pijn. 
Mocht ick noch sijn van haer verblijt, 
Hoe vrolick soude ick sijn! 
Toi haer soude ick my keren, 
Gheen ander lief begheren , 
Want sy is die allerliefste mijn. 
2 . 
Ist niet een druckelick levcn, 
Te derven die ick min? 
Ick hadder my toe begheven, 
Ick en was niel dan een kint; 
Ick dedet in corler uren, 
Dat ick langh moel besuren , 
Eilaes, ick was so seer verblint! 
3. 
Doen ick laeslc met oghen aensach, 
Die mijn hertcken heeft bcvaen, 
Doen was ick vrolick nacht ende dach, 
Ende nu ist al ghedaen. 
Van haer ben ick ghescheiden , 
Aile druck moet ick verbeiden, 
Ick mach wel trurich gaen. 
In die tyden was de klaegtoon de gewone vorm van het minnelied. 
Ook de samenspraken werden wel cens gebruikt ; maer de Pastourelle 
was met den riddertyd verdwenen 1 . 
Geestelyke cjezangen. 
Tôt aen de reformatie bleef dezelfde poezy in de geestelyke liede- 
1 De minnedichlen waren nog meer gekunsleld en van gevoel beroofd dan de liedekens der 
rhetorykers. Ik geloof den lezer geenen ondienst te doen met dezelve over te slaen. 
