194 
VERHANDEL1NG OVER DE 
moet erkennen, is dezelve verre beneden die van Marnix te stellen; 
welke laetste daerenboven nog het voordeel bezit uit den oorsprong- 
lyken hebreeuwschen tekst te zyn vertaeld, terwyl Dathenus de zyne 
op die van Marot schoeide. Ilet was zeker ook oui dit onderscheid 
meer te doen uitkomen, dat de Elzeviers beider vertalingen in 1617, 
te Leyden, keurig in één deel uitgaven, staende de vertaling van Da¬ 
thenus tegenover die van Marnix. De volgende vergelykende proeve 
schryf ik uit J. De Yries over 1 : 
Den CIV P salin. ‘ 
DATnENUS. 
10 . 
Ghy deet ’t water in den dalen aldaer, 
End liet springen schoone fonteynen claer , 
Die seer lieffelijck lancx den bergen vlieten , 
End met gberuclil in den dalen voortschieten. 
MARNIX. 
10 . 
Dyn bandt dryft oock der walervloede hoop, 
In baren tocht, end elk in synen loop : 
Van waer sy xoorls rasch tusschen berghen vlieten 
End haren stroom sacht ruischende doorschieten. 
DATHENUS. 
17. 
Daer maken de vogelkens haren nest, 
End generenhen een yder oui best, 
Op den hoogen dennen toi elcken jaren 
Nestelen de wytvliegende Oyvaren. 
MARNIX. 
17. 
Daer allerley gevogelt, elck om best, 
Methoy, mosch,hout, maeckl aerdich synen nest : 
Daer komt sick ook den Oyevaer gewennen : 
End’ bout syn huys op hooge groene dennen. 
Geprezen werk, deel I, bl. 53. 
