196 
VERHANDELING OVER DE 
De nacht verghinc, schijn van der manen 
Brachl haer clareyt binnen païen 
Een vorssche bataylge quam daer ter banen 
Die aile scoten yenijntle stralen. 
Die edel bastaert met Gods vassalen 
Was berinct in dit ongbevouch 
DuersclioLen gewondt met groter qualen 
Daer hem uter perssen zijn pcert ontdrouch. 
Dus dolende reed de Rudder vry 
Bedauwende met zijnen bloede deerde 
Tôt hi quam teender fonteyneu by 
Ter doet ghewondt spranc van den peerde 
Zeere beclaeghde die hoghe weerde 
Der kerstinen jegenspoedeghen noot 
Bat ulerlic Gode of bijt begheerde 
Om Hughen te sprekene voor zijne doot. 
Het waren de romans vooral, die in het wanstaltige half rym-, 
half prozakleed gestoken werden. Behalve misschien Een schone his¬ 
torié van Marieken van Nimwecjhe die zeven jaren met den duivel 
verkeerd heeft, Antwerpen, 1514, een zeer aerdige roman zegtmen, 
zyn de bekende klaerblykelyk oudere gedichten, welke men zulk 
eene smakelooze gedaenteverwisseling heeft doen ondergaen. Wel- 
licht bestonden er toen ter tyd slechts de fragmenten meer yan, en 
zouden de uitgevers alleen de berisping verdienen van de verzen te 
hebben qemoderniseerd. Omtrent het midden der zestiende eeuw 
krvamen by de familie Liesveldt, te Antwerpen, uit : 1 0 Die historié 
van Peeter van Provencen ende dye schoone Macjlielone van Napels; 
2° Een schoone historié van der horchgravinne van Vergie ; en 3° de 
dood yan Roland en Olivier, onder den yolgenden tytel : Hier heghint 
den droefelycken stryt opten hergh van den Roncevaele in Spanien 
ghesciet, daer Roelant ende Olivier metten fleure van kerstenryck 
verslagen voaren. Dat het fragmenten van oudere gedichten zyn, kan 
het volgend staeltje, uit het laetste werk, genoegzaem bewyzen : 
