206 
VERHANDELING OVER DE 
Eenige jaren later (van 1462 tôt 1466) maekte Jakob Tilt, goud- 
smid vanBrugge, eene vertaling van Boëtius, De consolatione philo¬ 
sophies, deels naer het oorsprongîyk latyn, deels naer liet fransch 
van Jan Van Meurs. Gelyk liet oorspronglyk werk, is de vertaling 
van Vilt in proza, doormengd met verzen. Dezelve is tamelyk vry van 
bastaerdwoorden 1 . De volgende proeve wordt ppgegeven : 
Maer gheen (dier) en esser, dat recht es gaende, 
Dan de mensche, die upwaert heeft slaende 
Den lechaem recht ten hemelwaert slaende, 
Dus waert wel recht dat in hem baende 
Ghepeins, dat hem alloos vermaende 
Sijn ghebrec : so dat hy dat spaende. 
Dat werk, gelyk het voorgaende, alleen in handschrift bestaende , 
moet onderscheiden worden van eene andere vertaling, waervan de 
schryver onbekend is gebleven. Deze, door Huydecoper de oude 
vlaemsche vertaling van 1485 genaemd, is in dat jaer te Gent ge- 
drukt. Deby Vilt aengehaelde plaets luidt aldus : 
Al hebben al dese (dieren) diverschen aerd, 
Sij sien nochtan al neder waert; 
De meinsche alleen heeft thooft gheresen; 
Onweirt sal hem de aerde wesen. 
Deze vertaling is insgelyks vry zuiver van bastaerdwoorden. Ik zal, 
zoo min als De Vries 2 , eene vergelyking tusschen beide werken ma- 
ken, dewyl ik het eerste alleen uit de zes bovenstaende verzen ken. 
Lambert Goetman gaf, omtrent het jaer 1488, te Antwerpen, eenen 
Spyegel der jongens uit. Het verdient byzonderen lof om de zuiver- 
lieid van tael, zegt Willems 3 , die de volgende proeve naer Van Wyn 
opgeeft : 
1 Huydecoper, Proeve van taal- en dichtkunde, deel I, bl. 23 en 32. 
2 Schets, deel 1, bl. 2-4. 
3 Ferhandeling, deel I, bl. 202, en Van Wyn, ïlist. avondst., deel I, bl. 362. 
