NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 209 
eene klaegt over liet onaengename leven dat zy met haren man leidt; 
de andere geeft hare gezellin de wyst mogelyke lessen om in vrede en 
eendracht het leven door te brengen. Het geheele gedicht bestaet uit 
49 strofen, elke van 14 verzen. De schryver begint aldus : 
In den mey als den dau aile vruchten verfroyl, 
En het sonneken heeft den vorst ghedoyt, 
Lest leden yoI vreemder ymaginatien, 
Wat swaermoedich van geesle de sinnen verstroyt, 
Mils een fantasiken my dunckt so noyt, 
My dinck een quelde vreemt van natien , 
Ghinck ick met thoofl vol spéculation 
Spaceren , so quam my rechls ten lusten 
Te gane om comen, mits variacien, 
Des sweets int slove my dwaen ter spacien, 
En oock ofl iclcer wat mocht rusten 
Op daller die sinnekens verslroyt met lusten 
En om thooft verdraeyt te stellen te vreden; 
Want als thooft sweert, sweeren al die leden. 
Er is tamelyk zwier in de verzen van Yanden Dale. Zyne Stove 
staet op den index van Alva ; hetgeen bewyst dat de verordeningen 
van den vreemdeling meer willekeurig waren dan godsdienstlievend. 
Toen de nieuwe leer eerst aen het gisten kwam en in de Neder- 
landen veld won, was er niemand die haer zoo krachtig tegenstond 
als Anna Byns. Deze dichteres, eene geestelyke docbter en school- 
onderwyster te Antwerpen, alwaer zy tusschen 1520-1540 scbreef, 
blonk verre boven aile de rederykers, zoo wel door styl als door 
voordracht. Ilare tydgenoten ook wisten liaer te waerderen. Zeker 
Eligius Eucharius of Houcharius gaf, in 1529, by Willem Yoster- 
man, te Antwerpen, eene latynsche vertaling in verzen nit van haer 
eerste werk : Vole schoone konsliglie refereynen vol schrifhire ende 
doctrinen subtilic ende retorihelic, teyhen de vermalendyde luiter- 
sche secte. Sweertius schreef het volgende distichon ter harer nage- 
dachtenis : 
Tom. XIY. 
27 
