NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
213 
Niemant en derf den anderen iet verwijten ; 
Want wy ons al te samen qualijck quyten. 
Wie ist die sijn siele met deughden voet? 
Die nu hun leven in Godtsdienst verslijten, 
Heeten werck-heylighen en hipocrijten , 
Ja rasende menschen , sinneloos, en verwoedt : 
Men oordeelt nu quaet, dat eens hiet goet. 
Edel Christen bloet! 
Waerdy wel vroet, 
Ghy sout malcanderen met liefden aencleven. 
Wy hebben een hooft Christum, vol aider ootmoet, 
Die ons allen behoet, 
Wiens ontfermigh bloet 
Ons ; ligghende , dickwils heeft opgheheven. 
Dus laet ons malcanderen de hant oock gheven, 
Eendrachtelijck leven, als broeders met een : 
Want soo ons Joannes heeft bescreven 
Die sonder sonde is, die werp den eersten steen. 
Andries Yan der Meulen, van wien reeds gesproken is, gaf een 
■edicht uit : Vander 
naturen : eerst 
ghemaeckt in latijne by paus Innocentius den III ; gedrukt te Gent, 
1543, in-8°. Hy maekt weinig gebruik van bastaerdwoorden. Wil- 
lems 1 geeft de volgende proeve van zvnen rvmtrant : 
geeft de volgende proeve van zynen rymtrant : 
Den droom die Nabugodonozor zagh , 
Maecte hem int herte zo groole gheclagh , 
Want van zijnen hoofde het vijzyoen 
Heeft hem zeer beroert in aile zijn doen , 
Ende hy bleef veruaert, ontrust, ontstelt, 
Voor tspellen 2 , oock als hy hem was ghespelt. 
Deze verzen kunnen tegen die van Anna Byns op verre niet aen. 
Van der Meulen’s trant is evenwel beter dan van vele tydgenooten. 
Zoo gaf een Antwerpsch facteur, Frans Fraet 3 , en voor zinspreuk 
1 Verliandeling, deel I, bl. 2-43. 
2 Spellen, uitleggen, verklaren. (Willems.) 
3 Willems, Verhandeling, deel I, bl. 256. 
