NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
221 
kwamen, wist mélodie aen zyne heldenverzen te geyen. Iïy zelf 
betuigt, in een gedicht aen zyne beminde, dat by de nederlandsche 
dichtkunst nieuw leven beeft by gezet 1 : 
Ick hebbe van joncks af, met geen gbemeene wiecken , 
Doorvlogen en doorrent de wegen van de Griecken , 
En Roomen wel doorsien; ten leslen opgedaen 
Den ongebaenden pat daer Nederland mag gaen. 
Soo datse van nu voort met Pbebi susters dansen 
Op ’t hoogste van den berch, niet passende op de Franssen 
Of haeren grooten moet : en mogen vry en vranck, 
Uyt Castalisde beeck gaen baelen haer belanck. 
Ook buiten ’slands yverd Heyns te dien opzichte hulde bewezen. 
Opitz, de yader der hoogduitsche dichtkunst, zingt van hem : 
Ihr Heinsius, ihr Phonix unsrer Zeiten , 
Ihr, Sohn der Ewicjkeit, hegunstet auszubreiten 
Die Flûgel der Vernunft . 
Ich anch, weil ihr mir seid im schreiben vorgegangen, 
TFas ich fur ehr und rhum dur ch Hochdeutsch werd erlangen , 
TVill meinen jFaterland erùffnen rund und frei, 
Dus eure Poésie der meinen mutter sey 2 3 . 
Zoo hielpen de uitgewekene Zuidnederlanders in het noorden 
krachtdadig mede om tael- en dichtkunde dien hoogen trap van luis- 
ter te doen bestygen, waerop voornamelyk Hooft en Yondel haer 
brachtten. Zelfs Cats werd door eenen Brabander in de dichtkunst 
onderwezen, gelyk hy getuigt : 
Een eerbaer jongeling, uyt Braband daer gekomen , 
Itad in een ander scbool de dichtkunst aengenomen , 
Die heefl de gront geleyt van waer ik vorder quam 
En op Parnassus berg allengskens hooger klam 
1 Aldaer, bl. 116. 
2 ZteWillems, Verhandclinrj , deel If, bl. 36. 
3 Tioee-en-tagtig-jaerig leven, vs. 133 en volg. 
