NEDERLANDSCIIE DICHTKÜNST IN BELGIE. 
223 
staen. Later ontwikkelde hy yerder zyne denkbeelden oyer het me- 
trum in zyn yyerk : La France et la Flandre réformées, ou traité 
enseignant la vraye méthode d’une nouvelle poésie françoise et 
thyoise, harmonieuse et délectable. Ypre, by Jan Bellet, 1626. Tôt 
yoorbeelden yoegde hy er zyne gedichten achter, onder den tytel 
yan : Triple meslangepoétique, latine, françoise et thyoise, alsmede 
het bovengemelde gedicht van Bellona en Astrea. Hy yvas op het 
nasporen yan deze verbeterde versmaet gekomen, om dat de veelvul- 
dige wanklanken in de heldenverzen hem hinderden. In onze ver- 
zen, zegt hy, zyn drie noodzakelyke punten aente merken : Hetrym, 
het juist getal lettergrepen en de harmonie of mélodie, yvelke groo- 
tendeels van de iambe afhangt, en zonder yvelke geen gedicht kan 
gezongen worden. Over de waerde der lettergrepen zegt hy, dat de 
éénlettergrepige woorden onverschiîlig kort of lang kunnen yvorden, 
naer mate hunner plaetsing. Een tyveelettergrepig woord kan nooit 
in beide lettergrepen lang of kort zyn, om dat men zich gedwongen 
gevoelt opvolgelyk te rusten en zich te bewegen. In sommige valt de 
klemtoon op de eerste, in andere op de tyyeede lettergreep. In samen- 
gestelde tyveelettergrepige -wooxden,Si\sjachthond,slachzwaerd,exYL. ? 
kan men den klemtoon onverschiîlig plaetsen. In afgeleide woorden 
van drie of meer lettergrepen kan de klemtoon zich verwisselen, als 
in lichamelyk, van lichaem. 
Dit is het hoofdzakelyke der prosodie van Ymmeîoot. Hoe gebrek- 
kig dezelve thans moge voorkomen, ja zelfs de enkele iambe in het 
heldenvers eentoonig en slaperig schynt, kan men evenwel niet ont- 
kennen dat zy toen eene nog onbekende harmonie aen de neder- 
landsche dichtkunst gaf, welke Yander Noot zelve haer nog niet 
had kunnen geven. Het onverschiîlig lang en kort maken der parti- 
culas maekt evenwel nog menig vers stroef. Tôt proeve van Ymme- 
Ioot’s trant en poezy, neem ik, uit Bellona en Astrea, de aenspraek 
van Nemrod tôt de Reuzen : 
Wel an, seyde by, wel an (en sprat de reusen loe) 
Hoort kinders van der aerd’ ’t is tijd te vvesen moe, 
