NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
227 
De schoone kunsten en de latynsche letteren werden ook om het 
meest door de aertshertogen aengemoedigd. Maer de volkstael, zon- 
der gezag, zonder bescherming, zonder eenige voorspraek, lag daer 
als eenkranke van melaetsheid geslagen; veraclit, bespot, in eenen 
staet van verworpenheid, onwaerdig dat hare meesters zich zouden 
verlaegd liebben liaer te hooren. 
En nogthans, hier ook gevoelde zy nog dat vuer, hetwelk nog 
kort te voren haer den boezem zoo had doen gloeien. Zy wist nog 
spranken van dat vuer uit te storten, en zy had het zalig genoegen 
te zien dat hare kinderen haer nog niet verloochenden, die integen- 
deel de verachting durfden trotseeren, waermede zy heladen was. 
Het was maer twee eeuwen later dat men het toppunt van verbas- 
tering zou bereiken, en, in de domste verwaendheid, lager dan lialf- 
wilde volkeren zou vervallen. 
En ofschoon Marnix, Duym, Daniel Heyns, Van Zevecote, Zacha- 
rias Heyns en anderen, onder eenen vryeren hemel liunne ziel waren 
gaen uitstorten, er waren nog aen dezen kant van den Moerdyk dich- 
ters gebleven, die met hunne gewekene vrienden en bloedverwanten 
op ééne hoogte trachtten te blyven, en in hunne pogingen niet on- 
gelukkig slaegden. Wy hebben reeds Ymmeloot en zynen verbeter- 
den versbouw leeren kennen, en gezien hoe zyn voorbeeld in Ypre 
den dichterlyken geest had doen ontwikkelen. Zyne stadgenooten, 
Claude De Clerck en Jan Bellet, mogen metroem genoemd worden. 
De voornaemste, die ook elders hunnen versbouw, op de aenmerkin- 
genvan Ymmeloot verbeterden, waren Justusde Harduyn, Willem 
Yan den Nieuwelandt, Olivier De Wree en de heer van Terdeghem *, 
1 Het is dus geheel ten onrechte, dat de hollandsche schryvers ons verwyten, aïs of onze 
voorouders aen de verbetering der nederlandsche dichlkunde niet medegewerkt hadden. Wie 
weet wat de Noordnederlandsche zangberg zoude geweest zyn, hadden de ongelukkige gevol- 
gen van den godsdienstoorlog zoo vele verdienstelyke mannen niet uit het land gedreven. De 
opgenoemde schryvers , die in hun overwonnen vaderland hleven, zullen ter plaetse, om hun¬ 
nen versbouw kunnen gewaerdeerd en de woorden van Siegenbeek gelogenstraft worden, aïs 
of Harduyn alleen als zoodanig zou kunnen worden gemeld. Zie hier deze woorden uit eenen 
brief aen den toenmaligen gentschen hoogleeraer Schrant : » Hadden de Vlamingers meer 
