234 
VERHÂNDELING OYER DE 
Jacob van Zcvecote, in of omtrent 1596 te Gent geboren \ door 
Willems te recbt de prins der belgische dichters genoemd 1 2 , schreef 
eenige zinneheelden, waeruit men ecbter kwalyk den dichter zou 
willen beoordeelen. Hy kon moeielyk zingen waer zyne verbeelding 
geene voile vlucht mocht nemen. Men denke nogtbans niet dat zyne 
zinnebeelden zonder eenige verdienste zyn. By voorbeeld : 
Soo lang als yemant gaet daer Phœbi stralen schijnen, 
De schadu die hem volgt en sal niet eens verdwijnen; 
’T is waer, zy mindert wat als ’t licht op ’t hoogsle staet, 
Maer zy wert swarter ook hoe dat het klaerder gaet. 
Die hem tôt welenschap en deugden wil begeven 
En kan noyt sonder haet en achterklappers leven. 
Niet een en klimt soo hooch die daer af wert bevrijt: 
De schadu van de deugt en wetenschap is Nijt. 
Meer zal iker niet van aenhalen, nocb ook van zyne vertaling Van 
de verachling des doods, naer het latyn van Daniel Ileyns. 
Was het zedelyk gedicht voor Zevecote slechts een bywerk, zyn 
bloedverwant, Justus de Harduyn 3 , wydde er schier zyn geheelen 
dichterlyken geest acn. Deze dichter, op den 11 april 1582 te 
Gent geboren, was zoon van François de Harduyn, mede een 
verdienstelyk vlaemsch dichter, die eene vertaling van Anakreon 
maekte, welke nogthans onuitgegeven is gebleven. Ily studeerde te 
1 Hy studeerde te Leuven, alwaer hy groote vorderingen in de letteren en wysbegeerte 
maekte. Men denkt dat hy zich ook op de rechtsgeleerdheid heeft toegelegd, waerin hy echter 
niet veel smaek schynt te hebben gevonden ; want by begaf zich weldra tôt den geestelyken 
staet, in het klooster der Augustynen, te Leuven. Eene reis naer Italie gedaen hebbende, vond 
hy, by zyne terugkomst te Gent, zyne familie daerover misnoegd ; hetgeen hem bewoog zich 
naer Holland te begeven. Door de uilwendige omstandigheden gedwongen, omhclsde hy den 
hervormden godsdienst. By middel dezer geloofsverzaking en der aenbeveling van Petrus 
Cunæus, werd hy benoemd tôt hoogleeraer in de geschiedenis en welsprekendheid te Harder- 
wyk, in den herfst van 1626, en overleed aldaer, den 17 maert 1642, in den ouderdom van 
46 jaren. Zyne latynsche gedichten zyn overbekend. 
2 Verhandelinçj, deel II, bl. 20. 
3 Ibid., bl. 39 en volg. Zie ook over hem de voorrede van de Uitgelezene dichtstukken van 
Justus de Harduyn, met aanteekeningen door J. M. Schrant. 
