238 
VERHANDELING OYER DE 
Den eenen gaet te secr, den anderen te traeghe, 
Den eenen gaet by nacht, den anderen by daeghe, 
Den eenen klimt om hoogh’, den anderen die daelt, 
Den eenen die gaet wel, den anderen die faelt, 
Den eenen sal alloos hem keeren ende wenden, 
Den anderen op \eel noyt sijnen wegh kan enden : 
Want so by seker meynt hoe dat hy is vol-daen, 
Hy vindt hem op de pleck daer hy was in-ghegaen, 
Jae met een vol ghedruys, soo loopet volcksken dolen : 
Wie houdt doch hier de padt die aen hem is bevolen i ? 
Een ander geestelyke, Willem Yander Elst 1 2 , pastor van Bouchoute 
en Waterdyck, bioeide in denzelfden tyd als Harduyn. Ily schreef : 
Geestelijcke dichten verscheyden persoonen ende staeten van men- 
schen toegheschreven , door H. WILiieM YanDer eLst, prIester , pas- 
teUr, t’Antwerpen, by n. Yerdussen, 1622, in-4°. Hy was byzonder 
ingenomen met den dichttrant van Cats en Daniel Ileyns, die hy 
allergelukkigst navolgt. Zyne verzen rollen zeer gemakkelyk, en het 
gebeele werk is vol van de schoonste zedelessen. Tôt de gehoude 
mans : 
Soo Christus, onsen Heer, met liefde, groot geprezen, 
Heeft sijne Kerck bemint, en aile deught bewesen, 
Met vvoorden en met daet tôt op den leslen dagh, 
En meer voor haer gedaen als mens doorgronden mach : 
Geleden met gedult veel plaghen ende wonden : 
Genomen op sijn hais de straff’ van onse sonden : 
Gevvasschen onse siel in sijn vergoten bloet : 
En aen den grammen Godt betaell de leste boet : 
De mans oock moeten soo, met liefde, soet van binnen, 
Hun’ vrouwen min of meer als ’t eyghen lichaem minnen. 
En die sijn weirde vrouw, sijn hulp, en sijn gerief, 
Wt goeden gront bemint, wien heeft hy anders lief 
Als eygen vlees en bloet?. 
Dus ist de meeste schand’, en teghen aile rechten, 
Dat vrouwen ende mans gaen kijven ofte vechten. 
1 Goddelijke tvenschen, bî. 192. 
2 Willems, Verhandeling , deel II, bl. 48 en volg. 
