242 
VERHANDELING OYER DE 
Die niet dan rust en thoont daer liaer die is benomen ; 
Die siel en liebaem rooft van die loi haer wil comen. 
Sv is ’t geschildert graf, van buyten schoon verciert, 
En binnen vuylen stanck, vol wormen en gbediert, 
Een ryckelyck geschenck, begheert met groot verlanghen, 
Maer binnen vol venyn van padden en van slangben : 
Een recht vervalscbt ghelas, waer in gby meynt le sien 
De volheyt van de vrcugbl die sy doel van u vlien. 
Die rust van haer begheerl, gheeft sy veel moeyt en sorgen. 
Die eer van haer begheert, daer blyft sy voor verborgen. 
Die haer om ryckdom dient, sendl sy veel ongeluck. 
Die vreught van haer versoeckt, benaut sy door den druck. 
Die om haer hulpe roept, die weygbert sy haer lianden. 
Die van haer ’t leven wenscht, die doodt sy met veel schanden. 
Dient haer! en volght haer naer! bemint haer! hebl haer lief ! 
Koopl haer, op pant van eer! soeckt haer, lot u gerief, 
Loopt, daer Fortuna woont, sloot haeren winkel open ! 
Zoo vindt ghy daer bedrogh, vol schandelyck wanhopen; 
Ten eynde, dat ghy soeckt, dat vindt ghy voor gewis, 
Want ghy recht werreld soeckt daer redite werreld is. 
Yan den Nieuwelandt schreef zynen Mensch op het aendringen 
van zynen vriend Franciscus Sweerts, mede een’ Antwerpenaer en 
vlaemschen dichter. 
Olivier De Wree of Yredius had een der eerste leerdichters kun- 
nen wezen, had hy zieh meer bepaeldelyk op de poezy toegelegd. 
Men oordeele door het volgende, uit zyne mcngeldichten , aen zynen 
vriend Lernutius, den beroemden latynschen minnedichter, gericht: 
Al wat de son beschynt, al wat haer guide stralen 
Yerlichten en bespien, het moeler toch al dalen 
En buygen voor de doot : den scherpgelanden tyt 
Brenght aile dingh om hais, en schelt noyl iemant quijt 
Waer Troyen hecft gestaen daer siet men coren bloeijen, 
In ’t hof van Priamus de wilde cruyden groeijen : 
Van d’oude slercke stadt, van ’t Neerlanls Teruwaen, 
Siet men nauw hier en daer een boeren hutte slacn. 
Willems , Verhandeling, dee! 11, bl. 62 en volg. 
î 
