NEDERLANDSCIIE DICHTKUNST IN BELGIE. 
251 
alexandrynen te maken. In den lierzang stort hy zich met meer gemak 
uit. Hoor den klaegzang van gevluchte Ylamingen : 
Wat stat, wat vell, wat vreemde lanl, 
Wat bos, of onbekenden tant, 
Sal ons een vaste wooning geven , 
Daer wy, verlost van moordery, 
En van Spaensche lyranny, 
Met rusle sullen mogen leven? 
Tsy daer de son het dorre velt 
Van d’Africaensche rijcken quelt, 
En voert baer paerden naest de landen, 
Daer Pales noyt iets groens en vint, 
Daer ’t heele sant den koelen wint, 
Sijn sachte pennen doet verbranden. 
Tsy daer den winter trager gaet, 
Daer zclfs de zee gekelent staet, 
En eeuwichlick met ijs gebonden, 
In T rijcke van den droeven nacht, 
Daer Ceres noyt noch Bachus lacht, 
Daer geen genuchlen sijn gevonden. 
Daer geenen Tylir scbapen weyt 
En ’t ongenadig herl beschreyt, 
Van Galalhea sijn vriendinne; 
Daer noyt het dartel lam en springl, 
Daer noyt den nachlegael en singt, 
Beklagende zijn oude minne. 
’T is even eens, waer dat vvy gaen, 
Als wy den bloedigen Maraen, 
En al zijn lyranny onlloopen; 
Als wy niet dag voor dag en sien 
Soo veel onnoosel vrome lien 
Verbranden of aen galgeu knoopen. 
Een deel in ’t machtich Brittenlant, 
Sal, aen den groenen Teemschen kant, 
Zijn soete Vaderstat vergeten; 
Een deel sal by den duytschen Rijn, 
Gerust en ongequollen sijn , 
En van Maranen niet meer weten. 
