254 
VERHANDELING OYER DE 
deze gelegenheid mag ik niet nalaten van de opmerking te maken 
hoe kunst- en taellievend de stadsregeringen toenmaels zich nog 
toonden. Althans, het magistract van Antwerpen leende verscheidene 
malen de groote zael van het stadhuis om er tooneelvertooningen te 
laten geven; zelfs droeg het de onkosten der vertooning van Nero, 
welke in 1618 plaets had '. Wat verschil tusschen den ouden en den 
nicuwen tyd! Thans kunnen de vlaemsche tooneelgezelschappen 
naeuwelyks eenen geringen onderstand verkrygen, terwyl men eenen 
franschen directeur de théâtre duizenden laet verspillen, en dat nog 
om fransche zedeloosheid by ons nationael te maken. Doch keeren 
wy liever tôt Nieuwelandt en xyne treurspelen terug. 
Men is by ons zoodanig gewoon ailes aen den franschen geest te 
toetsen, dat ik hier moet doen opmerken dat Nieuwelandt reeds zyn 
laetste treurspel, Salomon, liet drukken, toen Rotrou, de voorganger 
van Corneille, nog maer negentien jaren bereikt had. Men stoore 
er zich dus niet aen dat onze Antwerpenaer de schikkingen van het 
tooneel nietbegreep gelyk wy thans ze hegrypen. Men moet hem ver- 
gelyken met hetgeen de rederykers nog in zyne jeugd leverden , en, 
wil men zyn punt van vergelyking in Frankryk nemen, met hetgeen 
destyds in dat land uitkwam, zelfs met Rotrou, en men zal rnoeten 
bekennen dat hy een groot treurspeldichter was. De groote kunst toch 
in een tooneelstuk is het wcl schetsen der karakters ; het overige zyn 
schoonlieden of gehreken van overeenkomst, meer of min aen den 
goeden smaek getoetst. Welnu, by Nieuwelandt zyn de karakters 
1 7.ie hier het vertoog, aen het magistract gedaen, dat Willems, in het stads rekeslboek 
van 1618 , bl. 220 , gevonden heeft : « Verllioonen Prince , Dekens, Oudermans en andere sup- 
» posten van de gilde van den H. Geest die men noempt den Olyftack binnen dese stadt 
n hoe dat sylieden tôt eer ende recreatie van UE. op dynsdag naer den Ommeganck, naer noen 
ii ten dry ueren, geerne souden representeren sekere Tragédie van Nero, waertoe sylieden 
» geerne souden employeren UE. groote camere ofte Staten camere op den sladtshuyse alhier, 
» gelyck sy tanderen tyde met consente van UE. die liebben gebruykt. — Bidden daeromme U 
» gelieven by apostille op de marge deser den Heeren Thresoriers, Rentmeesters te ordonneren, 
» ten eynde sylieden op vrydag naest acht dagen tôt deser stadts coste, in de voors. camere te 
n doen stellen een tooneel ofte stellagie, en daervan draghen den coste van ’t behangen, van 
« laeken, tapyten, enz. » Geaccordeerd, 22 augusly 1618. (Willems, Verhand., deel 11, bl. 86.) 
