NEDERLANDSCIIE DICHTKUNST IN BELG1E. 
2oo 
wel, doorgaens meestcrachtig geschetst. ! Iy begon met Livia, een 
stuk dat nog de onzekere stappen van den eerstbeginnende verraedt. 
Saul, die in hetzelfde jaer verscheen, is veel beter. Het eerste bezit 
geen samenhang, en heeft op sommige plaetsen eerder van het bly- 
dan van het treurspel. Saul daerentegen vcrloocbent geen oogenblik 
zyn karakter : het is een onversaegde geest, die in zyne rampen nog 
tegen het noodlot durft worstelen. Cleopatra en Antonius zyn voor- 
treffelyk geschetst; maer Nero is wel zeker het meesterstuk. In dat 
treurspel vindt men trefïende oogenblikken : al de karakters zyn van 
eene historische naeuwkeurigheid. De dwingeland is wysgeer zoo 
lang liy met Seneca spreekt, opgehlazcn als hy aen zyne grootheid, 
wreed als hy aen het wankelbaer noodlot denkt, en laf in het onge- 
luk. Nero’s moeder schetst haerzelve in één vers, en toont den dwin¬ 
geland wat hy te vreezen of te doen heeft. Zy zegt aen haren zoon : 
Wel Nero , denckt daerop. 
En dal ick aïs te voor noch Arjrippina ben. 
Kan men het egoïsmus verdcr brengen dan Cleopatra, wanneer zy, 
beducht van in de handen van Augustus te vatten , vier slaven, voor 
haer oogen, op verschillende wyzen doet ombrengen, het smeeken en 
kermen dier ongelukkigen niet hoort, maer alleen op hare slachtof- 
fers tuert, om hunnen verschillenden doodsangst recht te vatten, en 
dan den zachtsten te kiezen. Z,eker zou men later, voor de zooge- 
nacmde romantieke school opkwam, voor zulk een tooneel terug 
gedeinsd hebben ; maer moet men niet bekennen dat het recht in 
den geest der eeuw is? 
Wil men een paer staeltjes? uit Nero : 
AGllIPPINA. 
Ach 1 hemels, wraecke , wraeck ! 
c. SEUEGIUS. 
Waerom, mevrouw, de wraeck? 
Is Pallas mecr beminl, als d’eer van uwc saeck ? 
