NEDERLANDSCHE DICHTKUNST IN BELGIE. 
257 
De vrees’ die staet my toe als ick sic dat u schoont’ 
De schoonheydt ouertreft van dat op aerdlrijck woont. 
Onsterfielijcke ziel, wal can ick meer belhoonen, 
Dan dat ghy eeuwigh suit in raijn gbedacbten woonen, 
Dan dat ghy eeuwigh suit gheworlelt zijn in ’t hert, 
Waer in ghy door u deught nog eens herboren wert? 
Niet Pharaonis sael, maer Ptolomœi vruchten, 
Doet mijn verwonnen ziel met soeten wensch versuchlen. 
Niet mcnschelijcke schoont’, maer goddclijcken schijn, 
Doet mijn vernieticht hert de wel gewenschle pijn. 
O Delta , uwen roem omhels’ ick in mijn armen. 
Men ziet dat zyne yerzen krachtig en gespierd zyn, en dat hy ook 
wel eene zoetvloeiendheid aen dezelve weet te geyen. In de chooren 
is de schryyer niet gelukkig. 
Yan den Nieuwelandt yalt in den yry algemeenen misslag yan de 
vorige en yan zyne eeuw, door nanielyk heidensche en christen 
denkbeelden te yerwarren. Antonius, zyne liefdeylam aen Cleo- 
patra yerklarende, zegt onder andere : 
Ach goddelijcke schoont’! ach engel van mijn leven! 
Ily huldigde ook den yalschen smaek yan met klanken en woorden 
te willen spelen. By yoorbeeld, in Cleopatra : 
Wiens soetheydt soet de pijn die pijnigh pijnt mijn hert. 
In Salomon : 
Om ’t gene dat ick wensch, om ’t wenschen van mijn wenschen. 
Zyne yerbeterde yersificatie naer de regels yan Ymmeloot begint 
met Cleopatra. Zyne stukken scbikte hy in deelen, deze in uyt- 
komen. Achter elk deel is er eene pausa. Het uilkomen beantwoordt 
niet volkomen aen het geen wy tooneel noemen ; want hetzelve beyat 
somtyds yerscheidene tooneelen, ofschoon deze niet aengeduid worden. 
By ieder uilkomen moet noodwendiglyk het tooneel yeranderd heb- 
Tom. XIV. 33 
