260 
VERHANDELING OYER DE 
BELGICA. 
Mijn lieeren ziet my an, en laet mijn clacht-vermaenen 
U vreughdieh bly ghemoed, deur medcliin lot Iraenen. 
Ick bem hel Nederlant, land, ongbduckigb land, 
Het welck in vlammen slaet deur Mars verwoeden brand. 
Twaelf jaeren heb ick sleebls de vrede moghen smaecken, 
Nu bem ick wederom in Mars vervlouekle kaecken, 
Het waer my min verdriet, waerl dat ick onverscheen, 
Mijn ledcn sevenlhien mocht hebben clouck by een, 
En dat ick onversaecht my, zoo ghesteld , mocht roeren 
Om teghen turcken wreet of heidcns krigh le voeren , enz. 
SPINOLA. 
Yeelweerdich Nederland, hoe claecht gy dus van lijden 
Terwillen het gheluck u vrienden doet verblijden? 
Hoe, meent ghy dat ick u ghedaen heb uni mijn zin 
Om dat ick bem gheweest wat langhsaem int begin? 
Om dat ick niet terstond den vyand heb bespronghen. 
BEEGICA. 
Wel aen bedroefde Belgiea, 
Loft nu den vromen Spinola 
Die zeer verzoet heeft uwen druck 
En noch vervoorderl uw ghcluck. 
MINNEDICIITEIN. 
In de zestiende eeuw werd het de goede smaek eerxe kunstreis 
naer Italie te doen. Al wie zicli een naem in de schoone kunsten 
poogde te maken, ging Florence en Rome bezoeken. Ook onder de 
letterkundigen verspreidde zich deze smaek, byzonderlyk op het 
laetst dier eeuw. Misschien ook dat menigeen, onder dat yoorwend- 
