VERHANDELING OVER DE 
. . . Sachter als het haer 
Van Diones Wugenaer; 
Lipkens, (lie nu overlanck 
My met soentjes maecken kranck; 
Soentjes, soeter als het geen 
Dat de kleyne bien besteên, 
Soeter als de duyve schreyt, 
Soeter self dan soetigheyt. 
Het volgende, uit een bruiloftsdiciit, is allerliefst, en in den smaek 
der ouden : 
Phyllis ginck lest buyten spelen 
In het midden van de 11 ey, 
Lancxt de kanlen van de Ley, 
Daer de vogels soeter quelen, 
Da er de velden groender staen, 
Met nieuw jeugdig gras belaen. 
Corydon die zag haer komen, 
Corydon den fraysten quant 
Van het heele Nederlant, 
En heeft vast voor hem genomen 
Haer te sehencken zijnen sin, 
Haer te sehencken al zijn min. 
En heeft by de macht gesworen 
Van den bog’ en van den schicht 
Van ’t blintsiende Venuswicht, 
Dat hy Phyllis heeft verkoren, 
Dat in blijlschap en in pijn 
Phyllis zou de liefste sijn. 
Waerom soud hy haer niel minnen ? 
Phyllis heeft et wel verdient 
T’hebben Corydon voor vrient : 
Zy kan in volmaccktheyt winnen 
Al der Nymphen soet aenschijn , 
Die onlrent de Leye sijn. 
Noyt en heeft de locht geschonken 
Ilarderinne, meerder goet, 
Als zy dese Phyllis doet : 
