NEDERLANDSCHE DICIITKUNST IN BELG1E. 
263 
Zy doet yders hert ontvoncken, 
Zy is socter aïs cen Iam 
Dal eerst -van zijn moeder quam. 
Aengenamer als den regen 
Die beschut het groene velt 
Van der sonne groot gewelt, 
En de vogelkens die plegen 
Met een liefelick gelier 
T'onderhouden Venus vier, en7.. 
En het versje , getyteîd Genuchte van ’t velt : 
Men siet het ganlsche 3ant 
Met blommekens beplant, 
Soo luslig hem vertoogen, 
Dat Phœbus trager gaet, 
En dickwils slille slaet, 
Om die wel te heoogen. 
De heecxkens , onbelel 
Van ’s winters drocve wel, 
Van ijs en noorlsche boeyen, 
Met slaperig gedruys, 
En liefelick geruys, 
Vol silver waler vloeyen. 
Den koelen sachten wint, 
Die uyt het west begint, 
Beademt al de kruyen, 
Onlslael het groene velt 
Van Boreas gewelt 
Van bijsen en van buyen. 
Ilierop Yolgt eene beschryving van de landhoeve die de dichter 
zich wenscht. Na opgenoemd te hebben al wat hem daerin verlusti- 
gen zou, ontbreekt het nog iets : zyn meisje 1 : 
1 Willems , Verhandeling, deel II, bl. 83. 
