264 
VERHANDELING OVER DE 
Waer ’t daller dan een ster 
My gunslig waer soo ver 
Dat daer oock quam geresen 
Mijn son, mijn licht, mijn lief, 
Mijn harljens soele dief, 
Zy zoude wilkom wesen. 
Ick sou liet waerdig hoofd 
Yan die mijn vrijheyd rooft 
Met bloernekens vercieren, 
Met bloernekens vol jeugt, 
Vol reuck, vol glans, vol vreugt, 
Mijn Koninginne vieren. 
Zy soude met my gaen, 
Daer al mijn vruchten staen, 
Mijn appels en mijn peren; 
Het sou al voor haer sijn , 
Ick soude voor het mijn, 
Een soenljen maer begeren. 
Een soentjen twee of dry, 
Sou elck half ure my 
By dach le vrede slellen; 
Maer snachts soo soud’ ick haer 
Omhelsen leenegaer, 
En soenen sonder tellen. 
Terwijlen sou den tijt, 
Die onse jaren slijt, 
Allengskens ons onlvluchten ; 
En in den lesten nood 
Sou d’ongevreesde dood 
Ons vinden in genucbten. 
Ick sweere by de borst, 
Die mijnen kinlschen dorst 
Met melck heeft konnen boeten; 
Ick sweere by den dag, 
Die eerst met eenen lach 
My sag mijn vader groeten; 
Ick sweere by den tijdt, 
Van list en prackt bevrijdt 
